Diye-durur dil ü cân lâ ilâhe illallah
Toludur iki cihân lâ ilâhe illallah
İşit ki nice ider zerre zerre her mevcûd
Yir-ile gökde cayân lâ ilâhe illallah
Kulah içindeki semc ider ü basardagı nûr
Dahı tamardagı kan lâ ilâhe illallah
Bekâ-i cins-i cemâd oldı vü nebât dahı
Hayât-ı her-hayavân lâ ilâhe illallah
Bu yirde vahşüñ üni oldı vü hevâda kuşuñ
Niçe ki ider tayarân lâ ilâhe illallah
Olur sarîr-i kalem yazuda nice kim olur
Oh atsa savt-ı kemân lâ ilâhe illallah
İşit ki sûsen-ile lâleye degin eydür
Nirede varsa zübân lâ ilâhe illallah
Bahârda varak-ı gül yaz yilidür nite kim
Hazânda berg-i rezân lâ ilâhe illallah
Hevâ-yı âteş-i sûzân tolu-durur nitekim
Mizâc-ı âb-ı revân lâ ilâhe illallah
Diye-durur işidüp añlar-ısañ ebr-i bahâr
Nite ki bâd-ı hazân lâ ilâhe illallah
Sipihr ü encüme bahgıl ki toldı şemc bigi
Bu kamu nûr u duhân lâ ilâhe illallah
Zihi nidâ-yı mübârek ki toludur andan
Cemîc-i kevn ü mekân lâ ilâhe illallah
Gerek mi vahdete hüccet dahı çü tolmışdur
Kamu zemîn ü zemân lâ ilâhe illallah
Ne söz ki söylene her bir lügatda macnîsi
Bilâ-şek oldı hemân lâ ilâhe illallah
Nite ki mescid ü mihrâb toludur key işit
Künişt ü deyr-i mugân lâ ilâhe illallah
Cemîc-i câlem-i gayb u şehâdet eydürler
Uş âşikâr u nihân lâ ilâhe illallah
Yir-ile gökde görinür iken yakîn vahdet
Kalur mı dahı gümân lâ ilâhe illallah
Dilüñi lâ-y-ıla illâya câdet it ki oldı
Belâdan emn ü emân lâ ilâhe illallah
Hayât-ı cân gerek unıtma zikrin Allah’uñ
Ki oldı cânlara cân lâ ilâhe illallah
Şehâdetüñi cinân-ıla râst it ki oldı
Kilîd-i bâb-ı cinân lâ ilâhe illallah
Dilü ñde eyle revân zikrini Hakuñ ki old ı
Safâ-yı rûh u revân lâ ilâhe illallah
İşitdi Ahmedî’nüñ Rûh-ı Kuds tehlîlin
Didi ki sihr-i beyân lâ ilâhe illallah
Kodum feleklerüñ üstine rütbet-ile kadem
Diyeli dest-fişân lâ ilâhe illallah