“-Bak! ! gülümsedi bahar, erguvan tomurcuk verdi
evde, pencerenin altında, çiçeklendi yaşlı yasemin
boş ver hayalleri
var olmak yok olmaktan iyi
baharda hele…..”
Vartan konuşmadı
başı dik
öfkeli
sıktı dişini
ve
gitti
*
“Vartan! ! konuş! !
Sessizliğin kuşu
korkunç bir ölüm yavrusu
kuluçkasında…”
Vartan konuşmadı
güneş gibi
çıktı karanlıktan
kana boğuldu
ve
gitti
*
Vartan konuşmadı
yıldızdı sanki
parladı zulmette
kaydı
ve
gitti
*
Vartan konuşmadı
Vartan menekşeydi sanki
çiçek açtı
“-kış bitti”: müjdeledi
ve
gitti
Çeviri: Ayşegül SÜTÇÜ – Hamit TOPRAK