beyaz bir kuğu görüyorum denizin üstünde
beyaz bir kuğu görüyorum denizin üstünde
iki kere tekrarlıyorum bu dizeyi
sürüsünden ayrılmış yalnız bir kuğu
boynun geliyor aklıma her nedense
boynunun eğri kuğusu gelincik tarlaları içinde
boynunun uzun kuğusu hüzün içinde
boynunu kalabalık bir caddede
ansızın bir bulup bir yitiriyorum
beyaz bir kuğu görüyorum denizin üstünde
güneşli bir şarkı gibi duruyor
eğik boynu masum
yumuşacık bir ışık tanesi gibi
boynunun kuğusu gibi senin
bakıyorum koca denizde bir nokta
fır dönüyor üstünde martılar
bir gümüşbalığı geçiyor yanından
denizin aynasında şaşkın mutlu
boynunun biçimini alıyor
adını ‘deniz aldatan’ koyuyorum