“Mehmet Sait Bey’e”
Bütün bizimçündür
Nukûş-ı encüm-i vahdetle işlenen bir tül
Gibi üstünde titreyen bu semâ;
Gecenin dallarında şimdi açan
Bu kamer,
Bu altın gül…
Bütün bizimçündür
Ne varsa aşk ile bîdâr-ı ra’şe, yâ nâim,
Ne varsa âid olan leyl-i hande-me’nûse,
Sana ait lebimdeki bûse,
Lebinin sürh-ı bî-zevâli benim.
(Göl Saatleri, 1921)