Köşeyi Vahdete çekilsem dursam
Mihneti dünyanın derdi bırakmaz
Feragat eylesem sohbetten sazdan
Sevdiğim güzelin virdi bırakmaz
Tahammül babında etsem kararı
Soldurmam gülümü kondurmam harı
Kin ile kibirden olaydım beri
Nefis var tamah var dördü bırakmaz
Çocuk olsam beleklere belensem
Memin olsam ince’lekten elensem
Mecnun olsam şu alemi dolansam
Anamın babamın yurdu bırakmaz
Şaşkın bir haldeyim nasıl eylesem
Bir derd ehli bulsam derdim söylesem
Başımı sevdadan halas eylesem
Gönül bir güzeli sardı bırakmaz
Tükenmez bir sevda bulunmaz ucu
Hastayım derdimin yoktur ilacı
Gönlümün mihracı başımın tacı
Veysel ikrarını verdi bırakmaz