Annem yaşındaymışım, parkta oturmuşum da
Yoruluncaya kendinden telgrafhaneye kuşlar
Saçlarım uzamış küçülmüş nokta
Rüzgar değdikçe ürperen sıyrık
Üşümüş bakışın öfkesiyle
Kahvaltı hazırlamış babam
Gürsel gelmiş de evde İffet
Eski bir rüzgâr gezinmiş kapı önünde
Aşkım yağmura doyalım parantezim kapanırken