Hatırladım seni
bu büyük boşluğun içinde
neden böyle çok sevildiğini…
Sen hayatın once içinde olduğun halde
her şeyden ince bir tülle ayrılıyorsun,
her şeyden çocuksu bir kanla
eksik yaşanmış bir baharla ayrılıyorsun…
Kim sevse seni, yitirdiğini seviyor
o büyük eksik neyse onu…
Kim sevse seni, yanlış yüzünü görüyor…
Uzaklaşan bir tutkusun sen
seni seven yitirmeyi öğrenmeli,
Hayatsın…O kanatan rüya…
Bölünmüş hayatları
son kez aydınlatıyor adın…