Kula at da der ki yavuz kaçarım
Kepir tusbasının uğrun geçerim
Üstümde yiğitin kanın içerim
Yalımlar arkamdan sündüğü zaman
Yağız at da der ki bağlan koruya
Varırsam ileri dönmem geriye
Üstümdeki yiğiti Mevlam koruya
Kılıçlar başıma döndüğü zaman
Al at der ki güzel olur donumuz
Cinsimizden çatal olur dilimiz
Kavga görünce sağalır ölümüz
Üzengi üzengiye değdiği zaman
Kır at der ki ben atların başıyım
Yiğitler elinde serdar kuşuyum
Der yerde de can kurtaran kişiyim
Üzengi böğrümü yirdiği zaman
Doru at der ben donumu satarım
Kaçtığımdan kurtulur da yeterim
Sıkışırsam Azrail’i tutarım
Çeke dizgininem vardığım zaman