Dönemler

UNUTMAKTAN GELİYORUM ‘Gitmeler bana kaldı’ Daha üç adım olmadı çıkalı bu sevdadan Ayrılığın kokusu hala üzerimde Avuçlarımda buzdan bir alev…

Kendini yüceltme dev aynasında Ne kadar cücesin bilirim seni Bir gün tökezlersin yol ortasında İşte ben o zaman görürüm seni.Elma…

Göçebe Ruhlum Aramıza Toros dağlarını koydun da ne oldu? Değdi mi inadına bu hasret kaçağım Yılları bir kör duvar gibi…

İkimizde yağmur bulutu gözler Ne yazık aşkımız ipin ucunda Dilinizde yürek yangını sözler Ne yazık sabrımız ipin ucundaAyrılık çanları çaldı…

Ey benim doğmayan sabah yıldızım Geceler mi uzak sen mi uzaksın? Ne zaman bitecek bu yalnızlığım Umutlar mı uzak sen…

Aşkımızdan ödül diye Yüreğimde taş bıraktın Gidiyorken imza diye Gözlerimde yaş bıraktınHayatımda ne tat ne tuz Sensiz odam buz kesti…

Her sabah şiir uyandırır uykularımdan beni Şiirle kahvaltı ederim Şiirle giderim öğlen önceleri işime İkindileri yine onunla dönerimŞiir ellerimde benim…

Daha güçlü türküler söyle Hadi Ozanım Bahçende açmamış çiçekler çok Sen iste yeter ki bin yıl yaşarsın Sanma ki ölüme…

SON HESAP Dün gece oradaydım ‘Pişmanlıklar Bahçesinde’ buluştuk onunla. Yıllanmış yanlışlardan demlenmiş bir çayı yudumladık son kez… Hayallerimiz Sanki sıcak…

Yıllardır içimde bir çocuk ağlar İşte hep bu yüzden ıslak gözlerim Sen de çekip gitme dayanamam yar Gittiğin yollarda başlar…

Sen başkasın Gülerken başka Küserken başka Susarken başkaSen başkasın Konuşurken başka Öpüşürken başka Sevişirken başka Hem de herkesten başkaAma benim…

İnsanlar sevmeyi unuttu mu ne? Ve de gülmeyi… Başımı kaldırsam kan görüyorum Yoksa kin Peşimde gölgesi binlerce hasretin Ne sıcak…

Giderken ne büyük sözler etmiştin Ben hiç unutmadım senden ne haber? Ölsem de bu sevda bitmez demiştin Ben aynı aşığım…

Çok zamansız yakaladın beni Çok acemi Bunu saymıyorum aşk Bir daha gel emi! … Ahmet Selçuk İLKAN’Erkekler hep yalnız ağlar’…

YOLCULUK Nedense isyankar olurum Bir yolculuk başlarsa yağmurlu bir gecede Bir siren acı acı öterse vakitsiz Ve bir kadın görsem…

Tanrıdır can veren kul ona borçlu Ben de bu sevdayı sana borçluyum Bu boynumun borcu bu gönül borcu Ben bu…

Hasret dağları sardı Sen farkında değilsin Son umut sende kalsın Sen farkında değilsinBöyle sessiz duruşun Umursamaz oluşun Yüreğimde bir kurşun…

Her gün yeni bir yangında hayatım Acılardan acılara sürgünüm Sende başlar sende biter isyanım Yalnızlıktan yalnızlığa sürgünümAteş olsan duman olsan…

Artık gidebilirsin gideceğin yere Sana kal diyemem son ümit senden olsun Senden olsun son pişmanlık Hayır diyemem Bil ki Seni…

Biliyorum Sen yine bu akşam o bomboş odanda Onu düşüneceksin Onu arayacak titrek ellerin Onu düşleyecek gözlerin Deli yağmurlar gibi…