Dönemler

Sanma sen bizi Süleymân ü Selîm’in kuluyuz Hâlik’-i âlem olan Rabb-i Kerim’in kuluyuz

Cihânda âdem olanda gam olmaz Anınçün pür-gam olan âdem olmaz

Ey Alîm ü ey Hakîm ü ey Habîr Ey Semî’ ü ey Rahîm ü ey Basîr

Mâsivâ hubbunu dilden süre gör Vahdet-i zât-ı pâke sen ire gör

Cihân bâkî değil fânîdir ey yâr Tedârükde ola gör imdi her bâr

Alem dağını seyrân et yürü var Safâ bulsun der isen kalbin ey yâr

Cenâbından olursa hüsn-i tedbîr Eder yâ Rab o cân ü cisme te’sîr

İlm bi’llâha çalış sen yürü ey himmeti dûn Nice bir câze yecûzü nice bir kâne yekûn

Fânî mülkünden bekâ mülküne edenler sefer Ger salâh ehli ise bulur safâlar zevk eder

Hükm-i Kur’ân’la âmil olmak aceb sa’âdetdir Hubb-ı dilden zâil olmak aceb şekâvetdir

Kula in’âm eden her lahza Hakk’dır Anınçün hamd ü şükre ol ahakkdır

Akl-ı nâkıs kâmil olmağa kaçan himmet eder Onmadıklık var iken onmağa kim gayret eder

Şol tâlib-i sâdıkda kim hubb-ı Hudâ gâlib olur Ol vâsıl-ı Hazret olup mansıb ana tâlib olur

Kişi yolunda key sâdık gerekdir Mey-i gafletden ol ayık gerekdir

Aceb ol kendü özün kande buldu Kamusu ol Hudâ’nın bahşişidir

Uyan gafletden ey gâfil nedir bu nevm-i gafletler Şu zulmânî Stanbûla neden böyle muhabbetler

Rahmetin bahrına gâyet mi olur Lutf ü ihsâna nihâyet mi olur

Halvet ü uzletde eylersen karâr Umulur müyesser ola vasl-ı yâr

Vahdet-i Hakk’a gel olma câhid İnnema’llâhü ilâhün vâhid

Hıdmet-i Hâlık’da olmak hûbdur Tâ’atı Mevlâ kula mahbûbdur