Dönemler

Gele bir nesne ki min gayr-ı taleb Anı Hak’dan bilir ashâb-ı edeb

İyiliği et suya at bilmezse ger balık anı Bilir ey dil âlim ü dânâ olan Hâlik anı

Benim diyen kati ahmak kişidir Ki zîrâ ben demek şeytân işidir

İlâhî çün halâs etdin müderrislik kazasından Visâlin lutfedip kurtar bizi varlık azâbından

Bulmak istersen eğer kadr-i cemîl Ne vasî ol ne vekîl ol ne kefîl

Emr-i Hakk’a imtisâl etmek kula matlûb imiş Hem rızâu’llâh tahsîl eylemek mahbûb imiş

Kâ’be’den eşref tutulsa kalb-i insanî n’ola Dest-i kudretle yapılmış sun’-ı Rabbânî durur

Hâlık’ın ger ola tevfîki refîk Feth olur sâlike ebvâb-ı tarîk

Ârifin bir cenneti var âlem-i dünyâda kim Âhiret cennâtına aslâ tehassür eylemez

Âlet olan ilme rûhü’l-rûhdur Ehl-i rûha ol kapı meftûhdur

Bal demekle tatlı olmaz bu dehân Yürü anı tatmağa sa’y et hemân

Var ise sende eğer akl ü mezâk Söyleyen kimseye bakma söze bak

Sana bir ma’nî diyem ey ehl-i rây Eğri yohsuldur cihânda doğru bay

Hazret-i Hallâk-ı âlem râzık-ı cümle cihân Vâlide Sultânı etsin izzetiyle kâmrân

Bâis-i ıslâh-ı âlem Hazret-i Sultân Murâd Devletiyle eyleyip dâ’im cihanda adl ü dâd

Cenâbından olursa hüsn-i tedbîr Eder ol cisme cân elbetde te’sîr

Fazl ü ihsânından ey Kâdir Hudâ Erse matlûba ne var abd-i gedâ

Erişirse inâyet yâr elinden Halâs olur kişi ağyâr elinden

Sâlike olursa tevfîkin refîk Lâ-cerem âsân olur ana tarîk

Mücrim ü âsî kulundan bir günâh eksik değil Anınçün yâ ilâhî bir gün âh eksik değil