Her sabah her seher çıkar bakarsın
Bilmiyorum ne derdin var yar senin
Dertli sinem aşk oduna yakarsın
Bilmiyorum ne derdin var yar senin
Bahar gelmeyince güller açılmaz
Yavrusuz yaylaya konup göçülmez
Uykudan mı kalktın gözün açılmaz
Bilmiyorum ne derdin var yar senin
Yaz gelince kuru otlar sulanır
Cahıl olanların gönlü bulanır
Yıl geçince iki bayram dolanır
Bilmiyorum ne derdin var yar senin
Karac’oğlan der ki olduğu yerde
Ciğer büryan olur gördüğü yerde
Sabah güneşinin doğduğu yerde
Bilmiyorum ne derdin var yar senin