İşit âvâzımı ben de var idim
Uçup gitme bunda konadur bülbül
Senin hûb nefesin kalbim evinde
Vücudum şehrini donatur bülbül
Konarsan güle kon dikene konma
Eski düşmanların dost olur sanma
Açıp da göğsünü hâre dayanma
Rakiplerin kastı canadur bülbül
Sultan oldur rahmeyleye kuluna
Tabip oldur derde derman buluna
Bönlük edüp konma gülün dalına
Hârı var pençeni kanatur bülbül
Kuloğlu dembedem dolular içer
Kişi sevdiğine dibâlar biçer
Bu dünya fânîdir tez gelir geçer
Bu bahçenin sonu fenâdur bülbül