Bunları da Okuyun

    Yaşamakta Direnmek Şiiri – Attila İlhan

    28 Aralık 2021

    Dîvân-ı İlâhîyât 34 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021

    Müfredât 44 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021

    Adı Gül’dü Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Hatıralarımı Yazma Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021

    İşte Herkes Yüz Yüze Şiiri – Turgut Uyar

    29 Aralık 2021

    Önden Gidenler İçin Şiiri – Erdem Bayazıt

    29 Aralık 2021

    Marifet Şiiri – Bedri Rahmi Eyüboğlu

    29 Aralık 2021

    Günde Varsam Gelsem Şahı Kereme Şiiri – Kul Himmet

    29 Aralık 2021

    Fal Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Mahmut Temizyürek»Salman Raduyev Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Salman Raduyev Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Mahmut Temizyürek- Mahmut Temizyürek
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Bunlar o zaman yaşandı
    Suda kımıldarken dünya
    Dönerken bebek karında
    Gökten at süzülürken karanlık sulara
    Adın ne diye sordular
    Raduyev Salman dedim
    İnanarak heceledim sözcükleri
    O an dağlarda yağmur taneleri ölenlerin ahı
    Gökkuşağı olarak sardı bedenimi
    Soluduğum her şeyi emdi hava
    Bana sıcak nemle geri verdi
    Aşkımın dudağından hatıra
    Uyuyor o,
    Şimdi derin sulardan derin sulara
    Oğlunu emziriyor ya
    Ya da ağıt yakıyor
    Bana, ben hâlâ oradaydım ve zaten
    Söküp fırlattığı tek kaldırım taşı bile olmayan
    Bir serçe kadar sokaklarda
    Adım Salman dedim
    Dağların yangın ekeni kül biçeni
    Ra-du-yev Sal-man diye heceledim bir daha

    Hecelerken çekildim
    Çekildim kayaların dibinden
    Göğsüme doğru kapanıp sığınaklara
    Keşke bir mitingde ölseydim
    Göğsümden kan sızarken
    Uğultulara karışıp gitseydi ahım
    Duyduğum seslere bir yanıt vermeseydim
    Olmadı bunlar, tünelden çıkarken buldular beni
    Kim olduğumu sordular
    Sıradan bir iş günüydü
    Dünyaya oluk oluk akarken insanlar
    Dilim dilim koşarken tezgâhlara
    Raduyev Salman dedim kısaca

    Dedim ve gözlerimin gerisine çekildim
    Sigara içercesine ölenlerin yanına
    Bir fotoğrafa baka baka büyürken
    Gökten düşen bir ışıkla paramparça
    O çocuğun yaşında
    Oğlumu öpüyorum her parçasından
    Yuvada öğrendiği şarkıyı söylüyor diye bana

    Ben hâlâ orada kaldım
    Tarihin vahşetinde, anamın dilinin dizinde
    İsterdim bir otel odasında yalnızlığımla buluşmayı
    Bir ahududu hatırası kalmalıydı o günden bana
    Ölmedim iki şehir arasında hasretimle gezerken
    Bunlar ben olmadım
    Daha savaştan dönemedim ben baba
    Çocuğum daha çığlığımı duyan çıkmadı
    Adımı sormaktan başka konuşan yok
    Konuşsam ne yazar sözlerim kısa
    Ben şim-di tut-sak bir Ra-du-yev-im
    Bir sözüm olabilir mi dağlara

    Öyleyse neden fırlıyorum yatağımdan
    Dünyaya geç kalmış güneşim sanki her sabah
    Doğmasam gaflete boğulur insanlar
    Her sabah sırtımda bir namluyla işe giderken
    Alnımda Serez yağmuru serinliği her sabah
    Her kurşun bende iz mi bıraktı da
    Her yaralıynan acıyor
    Her ölüynen gömülüyor bu yürek
    Adını söyle diyorlar bana
    Neden adın Salman Raduyev de
    Mahmut Temizyürek değil, söyle

    İçimdeki fırtına, duyurmuyor bu sesleri
    Aklı zırhının hışırtısıyla çalışan savaşçı mıyım
    Sahiden kılıcı kalbine batan
    Yoksa

    Mahmut Temizyürek şiirleri Salman Raduyev Şiiri - Mahmut Temizyürek Salman Raduyev Şiiri - Mahmut Temizyürek şiiri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    İstanbul’a Giden Bir Adam Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Geçti Yok Bir Şey Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Beyaz Karanlıkta Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Avlanmış Atlar Ağıtı Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Bana Şiir Gönder Sonesi Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Ürken At Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Bunları da Okuyun

    Hasan’a Mektup – 10 Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Akın Şiiri – Neyzen Tevfik

    29 Aralık 2021

    İşte Böyle Şiiri – Yavuz Bülent Bakiler

    29 Aralık 2021

    Değişim Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Seyrani

    Bu Dünyaya Gelen Gider Şiiri – Seyrani

    Seyrani

    Bu dünyaya gelen gider Hakka gidip yerin bulur Ölenler borcunu öder Görelim sağlar ne olurAlttan…

    Su Yorumcuları’na Şiiri – Turgut Uyar

    29 Aralık 2021

    Kuşlarım Üşüyor Şiiri – Altay Öktem

    29 Aralık 2021

    Dağlar Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Beyazitten Çevirdiler Yolumu Şiiri – Ignac Kunos

    29 Aralık 2021

    Bio Bio Şiiri – Pablo Neruda

    29 Aralık 2021

    Kadınlarımız Şiiri – Nazım Hikmet Ran

    20 Mart 2022
    Etiketler
    Pir Sultan Abdal şiirleri Ruhsati şiirleri Agah şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Karacaoğlan şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.