Bunları da Okuyun

    Yaz Kuşlarının Sisine Gömdüm Acılarımı Şiiri – Refik Durbaş

    21 Mart 2022

    Şöhret-i Hüsnüñe Erbâb-ı Şiiri – Baki

    29 Aralık 2021

    Subh-dem Îsî-nefes Olup Eser Bâœ-ı Nesîm Şiiri – Ahmedi

    29 Aralık 2021

    Seyyah Oldum (Ben Beni) Şiiri – Mahzuni Şerif

    29 Aralık 2021

    Yalnız Uyku Şiiri – Cevat Çapan

    29 Aralık 2021

    Yalnız Kaldığım Günlerden Biri Şiiri – Aziz Nesin

    28 Aralık 2021

    İkramiye Şiiri – James Joyce

    29 Aralık 2021

    Dîvân-ı İlâhîyât 156 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021

    Bülbül Şiiri – Ahmet Haşim

    10 Eylül 2025

    Hoş Şiiri – Sefil Selimi

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Mahmut Temizyürek»Salman Raduyev Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Salman Raduyev Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Mahmut Temizyürek- Mahmut Temizyürek
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Bunlar o zaman yaşandı
    Suda kımıldarken dünya
    Dönerken bebek karında
    Gökten at süzülürken karanlık sulara
    Adın ne diye sordular
    Raduyev Salman dedim
    İnanarak heceledim sözcükleri
    O an dağlarda yağmur taneleri ölenlerin ahı
    Gökkuşağı olarak sardı bedenimi
    Soluduğum her şeyi emdi hava
    Bana sıcak nemle geri verdi
    Aşkımın dudağından hatıra
    Uyuyor o,
    Şimdi derin sulardan derin sulara
    Oğlunu emziriyor ya
    Ya da ağıt yakıyor
    Bana, ben hâlâ oradaydım ve zaten
    Söküp fırlattığı tek kaldırım taşı bile olmayan
    Bir serçe kadar sokaklarda
    Adım Salman dedim
    Dağların yangın ekeni kül biçeni
    Ra-du-yev Sal-man diye heceledim bir daha

    Hecelerken çekildim
    Çekildim kayaların dibinden
    Göğsüme doğru kapanıp sığınaklara
    Keşke bir mitingde ölseydim
    Göğsümden kan sızarken
    Uğultulara karışıp gitseydi ahım
    Duyduğum seslere bir yanıt vermeseydim
    Olmadı bunlar, tünelden çıkarken buldular beni
    Kim olduğumu sordular
    Sıradan bir iş günüydü
    Dünyaya oluk oluk akarken insanlar
    Dilim dilim koşarken tezgâhlara
    Raduyev Salman dedim kısaca

    Dedim ve gözlerimin gerisine çekildim
    Sigara içercesine ölenlerin yanına
    Bir fotoğrafa baka baka büyürken
    Gökten düşen bir ışıkla paramparça
    O çocuğun yaşında
    Oğlumu öpüyorum her parçasından
    Yuvada öğrendiği şarkıyı söylüyor diye bana

    Ben hâlâ orada kaldım
    Tarihin vahşetinde, anamın dilinin dizinde
    İsterdim bir otel odasında yalnızlığımla buluşmayı
    Bir ahududu hatırası kalmalıydı o günden bana
    Ölmedim iki şehir arasında hasretimle gezerken
    Bunlar ben olmadım
    Daha savaştan dönemedim ben baba
    Çocuğum daha çığlığımı duyan çıkmadı
    Adımı sormaktan başka konuşan yok
    Konuşsam ne yazar sözlerim kısa
    Ben şim-di tut-sak bir Ra-du-yev-im
    Bir sözüm olabilir mi dağlara

    Öyleyse neden fırlıyorum yatağımdan
    Dünyaya geç kalmış güneşim sanki her sabah
    Doğmasam gaflete boğulur insanlar
    Her sabah sırtımda bir namluyla işe giderken
    Alnımda Serez yağmuru serinliği her sabah
    Her kurşun bende iz mi bıraktı da
    Her yaralıynan acıyor
    Her ölüynen gömülüyor bu yürek
    Adını söyle diyorlar bana
    Neden adın Salman Raduyev de
    Mahmut Temizyürek değil, söyle

    İçimdeki fırtına, duyurmuyor bu sesleri
    Aklı zırhının hışırtısıyla çalışan savaşçı mıyım
    Sahiden kılıcı kalbine batan
    Yoksa

    Mahmut Temizyürek şiirleri Salman Raduyev Şiiri - Mahmut Temizyürek Salman Raduyev Şiiri - Mahmut Temizyürek şiiri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    İstanbul’a Giden Bir Adam Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Geçti Yok Bir Şey Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Beyaz Karanlıkta Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Bana Şiir Gönder Sonesi Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Avlanmış Atlar Ağıtı Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Ürken At Şiiri – Mahmut Temizyürek

    Bunları da Okuyun

    Yuvarlağın Köşeleri-Akıldan, Okuldan Yana-Etika-Birinci Bölüm-121 Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Akbabalar Kelebekler Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021

    Dövüşen Anlatsın Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021

    Hiç Olmayacak Bir Gece Şiiri – Ahmet Cemal

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Abdullah Tukay

    Acizlik Ânım Şiiri – Abdullah Tukay

    Abdullah Tukay

    (Günlüğümden) Bulunca bir mevzu, yazarken şaşırırım; “Neresinden, derim, ben bunu işleyeyim? O kilit gibidir benim…

    Dönmüşsün (Başı Al Valalı) Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021

    Sıradaki Ezan Sevip De Kavuşamayanlar İçin Gelsin! Şiiri – Alper Gencer

    29 Aralık 2021

    Bize Göre Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Yuvarlağın Köşeleri-Umud-Etika-Birinci Bölüm-71 Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Taşlama Şiiri – Kul Nesimi

    29 Aralık 2021

    Sonbahar Şiiri – Ahmet Hamdi Tanpınar

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Pir Sultan Abdal şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Agah şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Karacaoğlan şiirleri Ruhsati şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.