Bunları da Okuyun

    İlân Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Hayata Dönüş Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Şiirin Eleştirisi Şiiri – Paul Eluard

    29 Aralık 2021

    Düşte Şiiri – Oktay Rifat

    29 Aralık 2021

    Ecel Tuzağını Açamaz Mısın Şiiri – Kağızmanlı Hıfzı

    29 Aralık 2021

    Ağlatırsın Beni Canım Şiiri – Köroğlu

    29 Aralık 2021

    Behey Rüzgar Gider İsen 2 Şiiri – Aşık Reyhani

    29 Aralık 2021

    Dost Orman Şiiri – Paul Valery

    29 Aralık 2021

    Permeperişan Şiiri – Caner Kara

    20 Mart 2022

    Çocuk Şiiri – Ferman Karaçam

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Özge Dirik»Kim-lik Şiiri – Özge Dirik

    Kim-lik Şiiri – Özge Dirik

    Özge Dirik- Özge Dirik
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    1. kimseler

    ne güzel büyüdük
    kimseler bilmeden bizi.

    tahrip gücü yüksek bir çocuk
    hayatı budama peşinde şimdi…

    2. kimse

    ne güzel büyüdük
    kimseler bilmeden bizi.
    sidik kokusu, ısırgan şişiği
    el arabasında taşıdık birbirimizi.

    umut sendeler, her çakıltaşına inci deyince
    akrep sinsi sinsi gülerdi halimize.
    tahrip gücü yüksek bir çocuk
    hayatı budama peşinde.

    3. kim

    ne güzel büyüdük
    kimseler bilmeden bizi.
    rutubet kokardı biraz
    yer yatağı hayalleri.

    sidik kokusu, ısırgan şişiği
    el arabasında taşıdık birbirimizi.
    yalnızca kollarımla mutlu edebildiğim tek kadındı
    gözlerimdi o sarı saçlı kızın devriyesi.

    umut sendeler, her çakıltaşına inci deyince
    akrep sinsi sinsi gülerdi halimize
    hiç aldırmadan çevresine ve
    kibrit başlarından devşirme ateşten çembere.

    tahrip gücü yüksek bir çocuk
    hayatı budama peşinde şimdi.
    sokakta dizi en çok kanayan
    uçurtması uçurtmaların korkulu rüyası…

    4. kimse! ?

    ne güzel büyüdük
    kimseler bilmeden bizi.
    yedi cami yaptırsak nafile
    düşününce acıttığımız böcekleri.

    rutubet kokardı biraz
    yer yatağı hayalleri.
    sevemedik salıncak çengellerine
    kavun asan büyükleri.

    sidik kokusu, ısırgan şişiği
    el arabasında taşıdık birbirimizi.
    Yahudi mezarlığına gömmek ile tehdit ederdi annem bizi
    taşırsak eve sokak küfürlerini.

    yalnızca kollarımla mutlu edebildiğim tek kadındı
    gözlerimdi o sarı saçlı kızın devriyesi.
    ne de çok bekledim askere gidince sevdiği
    pencereden çalabilmek için gözlerini.

    umut sendeler, her çakıltaşına inci deyince
    akrep sinsi sinsi gülerdi halimize
    öfkesi zehirli çocuklar büyüttü
    kanımıza rengini veren kızıl düş perisi.

    hiç aldırmadan çevresine ve
    kibrit başlarından oyma ateşten çembere
    sıkıyönetimin gözü önünde
    ekmek böldük biz birbirimize.

    tahrip gücü yüksek bir çocuk
    hayatı budama peşinde şimdi.
    en zor anında harcamak için
    cebinde saklıyor gıcır gıcır bir çığlığı.

    sokakta dizi en çok kanayan
    uçurtması uçurtmaların korkulu rüyası.
    evden jilet aşırıp, kesti yanaşan uçurtmanın kuyruğunu
    hayalinde aldatılmış bir kadın vardı…

    5. kimsesiz

    ne güzel büyüdük
    kimseler bilmeden bizi.
    iki kare çıkış hakkı
    ilk hakkıdır insanın çocukluğu.

    yedi cami yaptırsak nafile
    düşününce acıttığımız böcekleri.
    tuhaf ve anlamlıydı büyüsü
    tek karınca dahi yemedi zil çalan ağustosböceği.

    rutubet kokardı biraz
    yer yatağı hayalleri.
    çok çocuklu bir odanın uykuluğunda
    bulaşıcıdır kâbus halleri.

    sevemedik salıncak çengellerine
    kavun asan büyükleri.
    secde eden selvi ağacına kurduk biz de
    topu topu bir halat ile bir minder tutan saadeti.

    sidik kokusu, ısırgan şişiği
    el arabasında taşıdık birbirimizi.
    dilimizde aslına en yakın siren sesi
    bilirsiniz; Asyalı çocuğun imgesi.

    Yahudi mezarlığına gömmek ile tehdit ederdi annem bizi
    taşırsak eve sokak küfürlerini.
    öğrenmenin ayıp olduğu topraklarda
    itinayla uyuştururmuş meğer harflerimizi.

    yalnızca kollarımla mutlu edebildiğim tek kadındı
    gözlerimdi o sarı saçlı kızın devriyesi.
    aşkın sarma-sarışık olduğunu düşünürken geceyarıları
    kesesiz kangurular sürdü sefalarımı.

    ne de çok bekledim askere gidince sevdiği
    pencereden çalabilmek için gözlerini.
    benim bir ada kızım oldu hayata dair
    bir de motoru bozuk kayığım
    küreklere kalırdı sevdam biterken akşamsefaları.

    umut sendeler, her çakıltaşına inci deyince
    akrep sinsi sinsi gülerdi halimize
    hatırlayınca hayatın kürekte mahkûmluğunu
    siyaha sabretmekten sıkılır
    “ölsek” derdik “hiç olmazsa deniz dinlenir”.

    öfkesi zehirli çocuklar büyüttü
    kanımıza rengini veren kızıl düş perisi.
    hissedilse de dolunay artığı fırtınanın patlayacağı
    acıkan zihin kurtuluş sanıyor ağına takılan her sloganı.

    hiç aldırmadan çevresine ve
    kibrit başlarından oyma ateşten çembere
    bir yalan uydurdu; inanıp, boğuldu sevi
    ilerlerken başucumuzdaki portakal lekesi.

    sıkıyönetimin gözü önünde
    ekmek böldük biz birbirimize.
    ne kadar sallasalar da düşün’ün ağacını
    dalımızda çürüyecektik elbette.

    tahrip gücü yüksek bir çocuk
    hayatı budama peşinde şimdi.
    bir kozaya sığmayacak kadar büyüyünce
    tek güne sığdıramayacağını anladı ideallerini.

    en zor anında harcamak için
    cebinde saklıyor gıcır gıcır bir çığlığı.
    tekmelemeyi kesince içindeki afacan sızı
    canı çekiyor olmalı sahipsiz acıları.

    sokakta dizi en çok kanayan
    uçurtması uçurtmaların korkulu rüyası.
    acıları kesip, sağlam bir kuyruk yaptı kendine
    salınabilmek için devrimin gözlerine.

    evden jilet aşırıp, kesti yanaşan uçurtmanın kuyruğunu
    hayalinde aldatılmış bir kadın vardı.
    o’na anlatmaya çalışıyor hâlâ;
    birbirine sarılan iki uçurtmanın
    bir daha asla uçamayacağını…

    Kim-lik Şiiri - Özge Dirik Kim-lik Şiiri - Özge Dirik şiiri Özge Dirik şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Ruh Söküğü Şiiri – Özge Dirik

    Papatya Şiiri – Özge Dirik

    İçimdeki Müzik Şiiri – Özge Dirik

    Ekmek Arası Patates Şiiri – Özge Dirik

    Anestezi Şiiri – Özge Dirik

    Kalabalık Şiiri – Özge Dirik

    Bunları da Okuyun

    Ölümün Bıyıklı Bir Resmi Şiiri – Ahmet Oktay

    21 Mart 2022

    Kuşatma Şiiri – Ali Yüce

    29 Aralık 2021

    Suskunun Saati Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021

    Sorup Da Durma Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Necip Fazıl Kısakürek

    Cemadat Şiiri – Necip Fazıl Kısakürek

    Necip Fazıl Kısakürek

    Camilerde cemaat yerinde hep cemadat; Siner de köşelerde Haktan beklerler imdat! ..1977

    Ayva Turunç Narım Var Şiiri – Neşet Ertaş

    29 Aralık 2021

    Çünkü Dilber Bana Meylin Yoğ İdi Şiiri – Kayıkçı Kul Mustafa

    29 Aralık 2021

    Müfredât 27 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Özleyiş Şiiri – Ferman Karaçam

    29 Aralık 2021

    Bir Ayrılış Hikayesi Şiiri – Nazım Hikmet Ran

    20 Mart 2022

    Bir Adam Gidiyor Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021
    Etiketler
    Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Karacaoğlan şiirleri Ruhsati şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Agah şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.