Bir aşkın deryasın boyla
Kıyısı öte mi dersin
Bir gerçeğe hizmet eyle
Emeğin yite mi dersin
Nadanı kondurma bağa
Düşürür seni tuzağa
Şekerler yedirsen sen zağa
Tuti olup öte mi dersin
Arifler yola giderler
İrfanda sohbet ederler
Nişansız yari n’ederler
Can gönül kata mı dersin
Bellidir kalbi boş olan
Nişan verendir hoş olan
Hercaiye yoldaş olan
Menzile yete mi dersin
Pir Sultan Abdal coşmayan
Aşk küresinde pişmeyen
İlkin Hakk’a ulaşmayan
Sonradan yete mi dersin