Bunları da Okuyun

    Yalnızca Benden Kaçma Yeter Şiiri – Bertolt Brecht

    29 Aralık 2021

    Öteler Şiiri – Attila Aşut

    29 Aralık 2021

    Ekimdeyiz Şiiri – Ahmet Ada

    29 Aralık 2021

    Deli Kuş Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021

    Acılar Duvarı Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Benim Sahip-kıran Devran Şiiri – Yunus Emre

    29 Aralık 2021

    Bilmem Ağlasam mı? Şiiri – Mahzuni Şerif

    29 Aralık 2021

    Zülfün Hevâsına Beni İrşâd İtdi Pîr Şiiri – Ahmedi

    29 Aralık 2021

    Korkum Yok Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Altıncı Mektup Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Resul Hamzatov»Adsız Şiirler Şiiri – Resul Hamzatov

    Adsız Şiirler Şiiri – Resul Hamzatov

    Resul Hamzatov- Resul Hamzatov
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Hayır, sen duymayasın diye değildi
    Okumayışım sana yeni şiirlerimi
    Senden öğrendiğim bir ozanlık kuralı vardı
    Yaptığım yalnızca ona uymaktı.

    Yasaktı bu kutsal kurala göre
    Baba oğul birbirimize şiirlerimizi okumak
    Ve ikimiz de baba ikimiz de
    Başkalarından duymayı yeğlerdik ne yazmışsak.

    *
    Karısı için bir şiir yazdı ozan:
    “Işığımsın benim, yıldızım, şafağımsın,
    Yanımdaysan, her şey güzel, doyumsuz,
    Yok musun, her şey acı, tatsız! “

    Tam bu sırada karısı -yıldızı ve ışığı-
    Gülümseyerek gelip kapıda durdu
    “Yine mi sen? ” diye bağırdı ozan,
    “Çalışıyorum, Tanrı aşkına git başımdan! “

    Çeviri: Mazlum BEYHAN

    Adsız Şiirler Şiiri - Resul Hamzatov Adsız Şiirler Şiiri - Resul Hamzatov şiiri Resul Hamzatov şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    İyi Günler İstanbul Şiiri – Resul Hamzatov

    Hançer Üzeri Yazılar Şiiri – Resul Hamzatov

    İki Gözyaşı Şiiri – Resul Hamzatov

    Dağlar Şiiri – Resul Hamzatov

    Dağ Kartalları Şiiri – Resul Hamzatov

    Bağışla Ozanı Şiiri – Resul Hamzatov

    Bunları da Okuyun

    Bitmeyen Sarhoşluk Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Kanto III Şiiri – Ahmet Ada

    29 Aralık 2021

    Lale Şiiri – Akgün Akova

    29 Aralık 2021

    Şaka Şiiri – Neyzen Tevfik

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Dadaloğlu

    Kozanoğlu Destanı 3 Şiiri – Dadaloğlu

    Dadaloğlu

    N’olaydı da Kozanoğlu’m n’olaydı Sen ölmeden bana ecel geleydi Bir çıkımlık canımı da alaydı Böyle…

    Gönül Bir Güzeli Sevmiş Şiiri – Aşık Veysel Şatıroğlu

    29 Aralık 2021

    Üstüme Varma İstanbul Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Hayat Böyle Zaten Şiiri – Orhan Veli Kanık

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    O Biçim Şiiri – Halim Şefik Güzelson

    29 Aralık 2021

    İşidin Ey Yarenler Şiiri – Yunus Emre

    29 Aralık 2021

    Havalanma Telli Durnam 2 Şiiri – Aşık Veysel Şatıroğlu

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Pir Sultan Abdal şiirleri Karacaoğlan şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Agah şiirleri Ruhsati şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.