Daim şita gitmez bu devr-i alem
Sabreyle sevdiğim yaz var ucunda
Elbet bir gün ayrı düşen kavuşur
Ahdimiz kavidir söz var ucunda
Yaralarım küşad oldu elleme
Ebruların mah yüzüne telleme
Bu gurbetin ardı gelmez belleme
Bir sebep halk eder az var ucunda
Benim sevdiceğim hilal kaşlıdır
Eşinden ayrılmış gözü yaşlıdır
Muhabbet dediğin iki başlıdır
Tahammül olmuyor göz var ucunda
Doğru tarik sürüp yol varmalıdır
Akıtıp gözyaşın sel varmalıdır
Seherde ah çekip yalvarmalıdır
Niyaz et Mevla’ya naz var ucunda
Esrarımız her adama denilmez
Geçen ömür geçti gitti sayılmaz
Hey Ruhsati bu dünyaya doyulmaz
Velakin on arşın bez var ucunda