Gün kanlı bir misketti dağların avucunda
Kan rengi bir gül açtı dikenli dal ucunda
Havada suydu duman toprakta tüldü buğu
Zemheri içiyordu baharda gül çubuğu
Meltemler rüzgârlaşır rüzgâr dağlarda erir
Karlı dağlar bağlara sonbaharı gönderir
Oy gülüm toydu gülüm ve güller gülümserdi
Taze gül gülüşünü günün dalına serdi
Açmadan solan güller son gününü hatırlar
Gülünmez bu bahçede güleni ağlatırlar
Gülünce gül o dağlar rüzgâra haykırdılar
Rüzgârlar gülen gülü çıtır-çıtır kırdılar
Her rüzgâr kasığında kaybolurken bir dağın
Dal kırıldı gül uçtu yaprağı darmadağın
Akrepler alkışladı zılgıt çekti yılanlar
Ve gülü görmediler bahçede bayılanlar
Kaç kere söylemiştim güle gülmemesini
Emerken engerekler Şahmaran memesini