Kimse bana yaren olmaz yar olmaz
Mertlik hırkasını giydim giyeli
Dünya bomboş olsa bana yer kalmaz
İnsana muhabbet duydum duyalı
İmanım hükümdar benliğim esir
Ehl-i Beyt’i sevdim dediler kusur
Kimi korkak dedi kimi de cesur
Kurt ile kuzuyu yaydım yayalı
Ardımdan vuranlar yüzüme güler
Kestiği az gibi parçalar böler
Herkes kılıcını boynumda biler
Başımı meydana koydum koyalı
‘Bu kızılbaş olmuş, yunmaz’ diyorlar
‘Kestiği haramdır, yenmez’ diyorlar
‘Camiye mescide konmaz’ diyorlar,
İmam Şah Hüseyn’e uydum uyalı
Kimi benden kağıt hüccet arıyor
Hal bilmeyen dip dedemi soruyor
Dostlar ölümüme karar veriyor
Sefil Selimi’yim dedim diyeli