Bunları da Okuyun

    Tacı Şiiri – Sefil Selimi

    29 Aralık 2021

    Deniz Şiiri – Cahit Sıtkı Tarancı

    29 Aralık 2021

    Engellenmiş Kaçak Şiiri – Cezmi Ersöz

    28 Aralık 2021

    İsimsiz Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Resim Şiiri – Cemal Süreya

    29 Aralık 2021

    Başına Efser İden Şah İşiginün Minnetin Şiiri – Aşık Çelebi

    29 Aralık 2021

    Dîvân-ı İlâhîyât 93 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021

    Susma Durağında İnecek Var! .. Şiiri – İbrahim Tenekeci

    29 Aralık 2021

    İşitme Her Sözü Ol Güş-ü Sağır Şiiri – Aşık Sümmani

    29 Aralık 2021

    Güzelsiz Yaylaya Konup Göçülmez Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 129 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 129 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Acıkan kösnü, ruhu yıkıp geçer boşuna
    Utanç mezbelesinde; zevk alıncaya kadar
    Yalancıdır, kalleştir, susar kana ve cana,
    Azgın ve korkusuzdur; haindir, sert ve gaddar,
    Ama keyif sürünce birdenbire tiksinir:
    Delice istediği, öksesine girdi mi
    Nefret eder delice: sanki yutmuş gibidir
    Yutanları çıldırtsın diye konulmuş yemi;
    Hem kovalarken çılgın, hem ele geçirince,
    Delirir elde etti, edecek diye güya,
    Yaşanırken mutlu da, üzgün sona erince,
    İlkin sevince çağrı, sonra bomboş bir rüya.

    Ne tuhaf ki dünyada bunları bilenler çok;
    Cehenneme götüren cennetten hiç kaçan yok.

    Sone 129 Şiiri - William Shakespeare Sone 129 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Derd-i Firakın İle Düşeli Sevdaya Mey’e Şiiri – Neyzen Tevfik

    29 Aralık 2021

    Kim Kimdir? Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Uyanma Saati Şiiri – Ahmet Güntan

    29 Aralık 2021

    Çok Zor Şiiri – Alper Gencer

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Can Yücel

    Güler Yüzümle Şiiri – Can Yücel

    Can Yücel

    Viran bir rum evi adada oturduğumuz ev Serinliğine serin Ferah olmasına ferah ya Tam bir…

    Müfredât 126 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021

    Sigara Çeşitleri Şiiri – Arif Nihat Asya

    29 Aralık 2021

    Nedir (Eğlen Hocam Eğlen) Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Kırıntılar Şiiri – Halim Yazıcı

    29 Aralık 2021

    Uzak Bir Yerden Yazıyorum Sİze Şiiri – Henri Michaux

    29 Aralık 2021

    Aynı İnsan Şiiri – Yaşar Miraç

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Karacaoğlan şiirleri Ruhsati şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Agah şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.