Bunları da Okuyun

    Sizinki Tatlı Can Da… Şiiri – Namdar Rahmi Karatay

    29 Aralık 2021

    Bir Ankara Masalı Şiiri – Ayten Mutlu

    29 Aralık 2021

    Sana Büyük Bir Şey Söyleyeceğim Şiiri – Louis Aragon

    29 Aralık 2021

    San’atkâr Şiiri – Mehmet Akif Ersoy

    28 Aralık 2021

    Çocuklarınız Sizin Çocuklarınız Değil Şiiri – Halil Cibran

    29 Aralık 2021

    Çiçek Köpükleri Şiiri – Ahmet Ada

    29 Aralık 2021

    Kahrında Hoş Lütfunda Hoş Şiiri – Yunus Emre

    29 Aralık 2021

    Başkasının Kuğusu Şiiri – Engin Turgut

    29 Aralık 2021

    Tenezzüh Şiiri – Orhan Veli Kanık

    29 Aralık 2021

    Gel Zoya Şiiri – Andrey Voznesenski

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 134 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 134 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    İyi anlıyorum: o, senin oldu bu sefer.
    Arzuna boyun eğdim adayarak kendimi.
    Vazgeçerim kendimden, yeter, bana geri ver
    Öteki benliğimi, dirlik düzenliğimi.
    Ne sen buna. razısın, ne o özgür kalmaya,
    Çünkü sen aç gözlüsün, onun tertemiz kalbi;
    Benim için kefalet belgesini yazdı ya,
    O da sana sımsıkı bağlandı benim gibi.
    Güzelliğin alıyor hakkı olan kazancı;
    Tefecisin, faizin alıp son kuruşunu,
    Benim borcum için o dosttan oldun davacı,
    Ben kötüye kullanıp yitirmiş oldum onu.

    Ben dostumu yitirdim; hem o sendedir, hem ben,
    Kurtulmadım ben hâlâ, o borcu ödemişken

    Sone 134 Şiiri - William Shakespeare Sone 134 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Kanto XXX Şiiri – Ahmet Ada

    29 Aralık 2021

    Dostum Dışarı Kaçtı Şiiri – Can Yücel

    28 Aralık 2021

    Seni Düşünen Türkü Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021

    İşte Bir Şiir Şiiri – Ataol Behramoğlu

    21 Mart 2022
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Mahzuni Şerif

    Su Leyla Leyla Şiiri – Mahzuni Şerif

    Mahzuni Şerif

    Tükenmek bilmiyor kara günlerim Gel buna bir çare bul Leyla Leyla Düştüm hasretine yanar inlerim…

    Sabah Şiiri – Orhan Veli Kanık

    29 Aralık 2021

    Aman Ha! Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Bayram Ve Çocukluk Çağı Şiiri – Abdullah Tukay

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Mihman Olmuşum Gelmişim Şiiri – Pir Sultan Abdal

    29 Aralık 2021

    Hicret Şiiri – Necip Fazıl Kısakürek

    28 Aralık 2021

    Buğulu Atlas Şiiri – Yılmaz Odabaşı

    28 Aralık 2021
    Etiketler
    Ruhsati şiirleri Karacaoğlan şiirleri Agah şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.