Bunları da Okuyun

    Bize İmdat Ol Hak’tan Şiiri – Kul Himmet

    29 Aralık 2021

    Uzun Bir Öykü Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Şaşkın Ördek Şiiri – Nail Abbas Sayar

    29 Aralık 2021

    Ölümlü Yaşamaya Hergünkü Çağrı Şiiri – Turgut Uyar

    29 Aralık 2021

    İsterim (Nice Dermeyan Edip) Şiiri – Kuloğlu

    29 Aralık 2021

    En Çok Şiiri – Sadettin Kaplan

    29 Aralık 2021

    Murabba-1- Şiiri – Fuzuli

    29 Aralık 2021

    Kuğu Şiiri – Ahmet Ada

    29 Aralık 2021

    Bihamdillâh Beni Yalnız Sanmanız Şiiri – Ruhsati

    29 Aralık 2021

    Dîvân-ı İlâhîyât 36 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 142 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 142 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Benim günahım aşktır,senin erdemin nefret:
    Sevgi günahtır diye günahımdan nefret bu.
    Gel, kendi durumunu benimkine kıyas et,
    Görürsün siteminin ne haksız olduğunu.
    Haklıysa, da o sözler kızıl süsünü bozan
    Ve benimkiler kadar bol sahte aşk senedi
    Düzüp başkalarının yataklarını talan
    Eden dudaklarından işitilmemeliydi.
    Seni sevmem yasaldır; bak, seviyorsun sen de:
    Gözüm sırf sana düşkün,senin gözün onlara;
    Merhamat, yüreğinde kök salıp boy versin de
    Acımanla hak kazan sana acınanlara.

    Aramağa kalkarsan kendi gizlediğini
    Senin kendi örneğin yoksun bırakır seni.

    Sone 142 Şiiri - William Shakespeare Sone 142 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Ey Gönül Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Sessiz Düşünceler Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021

    Beyit Şiiri – Neyzen Tevfik

    29 Aralık 2021

    Yollar Şiiri – Arif Nihat Asya

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Ahmet Telli

    Ayrılık Ayracı Şiiri – Ahmet Telli

    Ahmet Telli

    Bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğun Bir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadın Gökyüzü sarardı o…

    Şeyhsiz Şiiri – Eşrefoğlu Rumi

    29 Aralık 2021

    Koşma 282 Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021

    Kültablası Şiiri – Can Yücel

    28 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Alanyari Şiiri – Hüseyin Peker

    29 Aralık 2021

    Neyle Başlar İnsan Yüzü Şiiri – Kemal Özer

    29 Aralık 2021

    Histeri Şiiri – Thomas Stearns Eliot

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Pir Sultan Abdal şiirleri Karacaoğlan şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ruhsati şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Agah şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.