Bunları da Okuyun

    Dal Şiiri – Fazıl Hüsnü Dağlarca

    29 Aralık 2021

    Güz Şiiri – Ataol Behramoğlu

    28 Aralık 2021

    Bahar Gelme Üstüme… Şiiri – Can Dündar

    29 Aralık 2021

    Kimin Aklında (Bre Gönül Vazgel) Şiiri – Ruhsati

    29 Aralık 2021

    Pandik Şiiri – Altay Öktem

    29 Aralık 2021

    Ihlamurlar Şiiri – Oktay Rifat

    29 Aralık 2021

    Münzevi Şiiri – Faruk Nafiz Çamlıbel

    29 Aralık 2021

    Çoban Armağanı Şiiri – Nail Abbas Sayar

    29 Aralık 2021

    Sevda Çekmek Şanlarıdır Şiiri – Pir Sultan Abdal

    29 Aralık 2021

    Bihamdillah Bahar Geldi Şiiri – Ruhsati

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 42 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 42 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    O kadın senin oldu: derdim değil yalnız bu;
    Onu eşsiz bir aşkla seviyordum, doğrudur;
    Ama, sen onun oldun, yas’a boğdun rûhumu:
    Sevgi yok olup gitti, beni kahreden budur.
    Bağışlarım, çünkü aşk, suça iter seveni.
    Sen onu seviyorsun ben seviyorum diye;
    O da benim uğruma aldatıyor ya beni,
    Hatırım için razı dostumdaki sevgiye.
    Ben seni yitirirsem kaybım aşkımın kârı
    Ve onu yitirirsem dostumun kazancı var;
    İkisi birleşti de ben yitirdim onları,
    Gönlümü almak için bana haç çıkardılar.
    Sevinçliyim yine de: dostumla tek varlığız;
    Ne hoş düzen! O kadın beni seviyor yalnız.

    Sone 42 Şiiri - William Shakespeare Sone 42 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Deniz Musikisi Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Reçete Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    On Ayrılık Şiiri 2 Şiiri – Ataol Behramoğlu

    21 Mart 2022

    Yağmurlara Söyle Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Aziz Mahmud Hüdayi

    Müfredât 139 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    Aziz Mahmud Hüdayi

    Erişirse kerem dildâr elinden Halâs olurdu dil ağyâr elinden

    Hey Ağalar Kış M’olacak Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021

    Yuvarlağın Köşeleri-Görel-Etika-Birinci Bölüm-198 Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Dîvân-ı İlâhîyât 185 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Veda Et, Elveda, Elveda Şiiri – James Joyce

    29 Aralık 2021

    Bir Gün Muhammed Evde Otururken Şiiri – Şah Hatayi

    29 Aralık 2021

    Yaptığımız Kabe’dir Şiiri – Seyyid Nesimi

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Abdurrahim Karakoç şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Karacaoğlan şiirleri Agah şiirleri Ruhsati şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.