Bunları da Okuyun

    Şişe Şiiri – Roni Margulies

    29 Aralık 2021

    Yol Ver Dağlar Yol Ver Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021

    Bir Susma Eğrisi Şiiri – Behçet Necatigil

    29 Aralık 2021

    Görürüm Seni Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Otel Odalarında Şiiri – Necip Fazıl Kısakürek

    28 Aralık 2021

    Eyâ sipihr-i sehâ âfitâb-ı burc-ı celâl Şiiri – Aşık Çelebi

    29 Aralık 2021

    Islık Ve Uçurum Şiiri – Engin Turgut

    29 Aralık 2021

    Şiirin Rengi Şiiri – Attila Aşut

    29 Aralık 2021

    Bana Bir Şarkı Söyle Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Tanganika Roportajı (Mektuplar-10/04) Şiiri – Nazım Hikmet Ran

    20 Mart 2022
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 42 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 42 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    O kadın senin oldu: derdim değil yalnız bu;
    Onu eşsiz bir aşkla seviyordum, doğrudur;
    Ama, sen onun oldun, yas’a boğdun rûhumu:
    Sevgi yok olup gitti, beni kahreden budur.
    Bağışlarım, çünkü aşk, suça iter seveni.
    Sen onu seviyorsun ben seviyorum diye;
    O da benim uğruma aldatıyor ya beni,
    Hatırım için razı dostumdaki sevgiye.
    Ben seni yitirirsem kaybım aşkımın kârı
    Ve onu yitirirsem dostumun kazancı var;
    İkisi birleşti de ben yitirdim onları,
    Gönlümü almak için bana haç çıkardılar.
    Sevinçliyim yine de: dostumla tek varlığız;
    Ne hoş düzen! O kadın beni seviyor yalnız.

    Sone 42 Şiiri - William Shakespeare Sone 42 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Şili’de Son Durum Şiiri – Can Yücel

    28 Aralık 2021

    Korku Türküsü Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021

    Boşluk Şiiri – Ahmet Günbaş

    29 Aralık 2021

    Kime Gardaş Deyim? Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Abdullah Tukay

    Dilenci Şiiri – Abdullah Tukay

    Abdullah Tukay

    Kış, boran, soğuk hava, yaprak gibi kar yağar; Rüzgâr kovar kart, kar, “düşeceğim diye direnir.…

    Ağrı Şiiri – Arif Nihat Asya

    29 Aralık 2021

    Eksik Güneşler Şiiri – Necati Cumalı

    29 Aralık 2021

    Müfredât 98 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Kış Gelmez Oldu Şiiri – Cemal Safi

    19 Ağustos 2025

    Âgâz-ı Gazeliyyât 275 Şiiri – Agah

    29 Aralık 2021

    Ben Şiiri – Aşık Sümmani

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Agah şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Karacaoğlan şiirleri Ruhsati şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.