BİR oyunda gibi geçip gitti anlar;
Ben sahip oldum aşktan doğan irfana;
Aldım sağduyudan kendime düşen payı,
Ama söylediklerime rağmen dilim döndüğü kadar
Ve övgüsünü almama karşılık bundan dolayı,
Apansız Aşk Ayı’nı sakladı bir yana
Şu acımasız kuzeyden esip gelen bir rüzgar.
Söylediğim her bir kelimeye inana inana
Övdüm onun bedenini ve aklını ben
Övdüm övgü parıldatana dek gözlerini,
Ve memnuniyet yanaklarını kızartana,
Gurur hafifletene dek ayak seslerini,
Fakat biz, bütün bu övgülere rağmen
Birşey bulamadık üstümüzde karanlıktan başka.
Bir taş kadar sessiz oturduk
Onun tek kelime söylememesine karşın
Anlamıştık, ölmeliydi aşkın en iyisi bile,
Ve acımasızca edilmeliydi yok
Muhteşem Ay’ına bulutlardan gözyaşı dökmese
En gülüncünden küçük bir kuşun
Çığlığı üzerine o Aşk.
Çeviren: Dr. Osman TUĞLU