Ağılın önünde sigara içiyordu müze bekçisi.
Otluyordu koyunlar mermer kalıntıların arasında.
Daha ötede çamaşır yıkıyordu kadınlar ırmağın aşağısında.
Demirci dükkanından çekiç vuruşları duyulabilirdi.
Islık çaldı çoban. Mermer kalıntılar koşarmış gibi koştu koyunlar O’na doğru.
Suyun kalın ensesi parladı zakkumların ötesindeki serinlikle. Bir kadın yaydı
Yıkanmış çamaşırlarını çalıların ve heykellerin üstüne –
Yaydı kocasının külotlarını Hera’nın omuzları üstüne.
Yabancı, huzurlu, sessiz bir samimiyet – yıllar boyunca. Aşağıda sahilde
içi balıkla dolu geniş sepetleri başları üstünde taşıyarak geçti balıkçılar,
sanki uzun ve dar ışık parıltılarını taşıyorlardı:
altın, gül ve eflatun – tıpkı o tören yürüyüşünde taşınan uzun,
bolca nakışlanmış peçesi gibi tanrıçanın, hani önceki gün kesmiştik ya
boşalmış evlerimize perde ve masa örtüsü yapmak için.