Vinç Şiiri – Sedat Umran

Vinç
veriyordu vinç
ağırlığın şiirini
paslı zincirlerin sesinde;
gürültüyle düşerek
koparmak istiyordu çelik halatlarını,
denizin bittiği yerde bitmek,
almak omuzuna sonsuzlukları,
gitmek, gitmek!

Sedat UMRAN