Yârun dil irmedi dahı sırr-ı dehânına
Bî-çâre düşdi şübhe-i mû-yı miyânına
Dün bâga geldi zemzeme-nâk ol semen‘izâr
Gül ‘andelîbi çekdi usûliyle yanına
Gerdûnı şevk-ı kıble-nümâ gibi döndürür
Bir âfetün ki secdeberüz ebrûvânına
Lezzet-şinâs-ı kand-ı lebün telh-kâm olur
Geçse eger hikâyet-i şîrîn-zebânına
Bir tîr var mı hâr-ı gül-i dâgum olmadı
Çok i‘timâdı var dilün saht cânına
Gönlümce virse ehl-i suhan ger cevâbumı
Âgâh âferîn kılam dür-i feşânına