Münfail bir sema-yı giryanın
Zerdî-yi iğbirarı altında
Münkeşif bir hazan-ı nâlânın
Gird-bâdî-yi gam-nisârında
Soluvermiş, peride-reng-i bahar,
Mesti-yi inkisar içinde nihan
Bir çiçek gördüğüm zaman güzelim!
Ufk-ı uryân-ı ömr-i tarımda,
Bir sehâb-î nihan içinde iyân,
Sarı bir çehre… Ah o dem görürüm
Sarı bir çehre, bir hayal-i besim,
Oh, ey yâr-ı bî-vefâ! Bilmem,
Bu soluk renkli, münkesir, ebkem
Bu hayali tanır mısın acebâ?
Dest-i bî-rahm-ı lehv ü lû’bunla
Kırdığın, sonra attığın, ey mâh!
O, benim aşkımın hayalidir âh!