Bunları da Okuyun

    Sultan Olduk Şiiri – Hekimhanlı Esirî

    29 Aralık 2021

    Adım Adım Hak Yoluna Şiiri – Pir Sultan Abdal

    29 Aralık 2021

    Sitem Şiiri – Bedri Rahmi Eyüboğlu

    29 Aralık 2021

    Kavuşmalarımız Ağır Aksak Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    29 Aralık 2021

    Abdal Musa Şiiri – Kaygusuz Abdal

    29 Aralık 2021

    Beddua Şiiri – Arif Dino

    29 Aralık 2021

    Sevgili Şiiri – Ahmet Ada

    29 Aralık 2021

    Ayten’in sonu Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Açıl Ey Gonca-i Bağ-ı Letafet Şiiri – Seyrani

    29 Aralık 2021

    Öğretmen Şiiri – Feyzi Halıcı

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Behçet Necatigil»Kilim Şiiri – Behçet Necatigil

    Kilim Şiiri – Behçet Necatigil

    Behçet Necatigil- Behçet Necatigil
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Kilimde incir çekirdekleri –parlak, pahalı
    Elmaslar yerine çekirdek– süs, avunma.
    Hatta soluk, ucuz boncuklar olabilirdi,
    –Cam boncuk, incir çekirdekleri – süs, avunma.
    Gezdir parmaklarını: Pürtük! Çünkü üzüm çöpleri…
    Aptallığımızdan kalma üzüm çöpleri, armut sapları.

    Ama biz dokuduk bu kilimi, eh bir dereceye kadar!
    Değil ele güne çıkacak, değil asılacak duvarlarda.
    Çiğnenir –çok çiğ çağ– ayaklar altında yabansı.
    Sağlam olabilirdi, saplar aldattı bizi:
    Üzüm çöpleri, armut sapları, çekirdek, çok çiğ
    Önceden düşünemedik, çok çiğ çağ!

    Renkler, oldu bir kere, geçti, renkler…
    Düşünmek gerekli başlarken, sen buna
    Renk m
    ……….
    ……….

    Behçet Necatigil şiirleri Kilim Şiiri - Behçet Necatigil Kilim Şiiri - Behçet Necatigil şiiri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    kadeh Şiiri – Behçet Necatigil

    Horasan Şiiri – Behçet Necatigil

    İçerde Şiiri – Behçet Necatigil

    Gülmeleri Şiiri – Behçet Necatigil

    Işığı Kesen Duvarlar Şiiri – Behçet Necatigil

    Gözleri Badem Şiiri – Behçet Necatigil

    Bunları da Okuyun

    Eski Gölge Şiiri – Adnan Azar

    29 Aralık 2021

    Şeker Şiiri – Arif Nihat Asya

    29 Aralık 2021

    Karanlığın Gözleri Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Sana Bıraktım Seni Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Ahmet Necdet Sözer

    Biz ki Gülüyüz Hiç’in Şiiri – Ahmet Necdet Sözer

    Ahmet Necdet Sözer

    Yalnızlığa düştük mü gümüş rengi bir zaman Çığlık çığlığa geçer o suskun aynalardan.Karanlık gecede söz…

    Haydarı (İtini Bağla Bari) Şiiri – Mahzuni Şerif

    29 Aralık 2021

    Sanat Şiiri – Neyzen Tevfik

    29 Aralık 2021

    Dikilitaşlar’a Şiiri – Turgut Uyar

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    İlâhî Dâg-ı ‘Işkun İsterüm Dilde Çerâg Olsun Şiiri – Aşık Çelebi

    29 Aralık 2021

    İç Benim İçin Şiiri – Cemal Safi

    19 Ağustos 2025

    Balkon Kız Şiiri – Ahmet Günbaş

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Agah şiirleri Karacaoğlan şiirleri Ruhsati şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.