Bunları da Okuyun

    Derin Elemler Tarihi Şiiri – Ali Asker Barut

    29 Aralık 2021

    Yürü Behey Bulgar Dağı Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021

    Çağın Küçük Bulanığı Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    29 Aralık 2021

    Müfredât 109 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021

    Piyer Loti Şiiri – Nazım Hikmet Ran

    20 Mart 2022

    One For The Road Şiiri – Onat Kutlar

    29 Aralık 2021

    Hatıralar Şiiri – Cahit Sıtkı Tarancı

    29 Aralık 2021

    Çağırış Şiiri – Rabindranath Tagore

    29 Aralık 2021

    Kime Ne? Şiiri – Refik Durbaş

    21 Mart 2022

    Günler Şiiri – Nazım Hikmet Ran

    20 Mart 2022
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 129 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 129 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Acıkan kösnü, ruhu yıkıp geçer boşuna
    Utanç mezbelesinde; zevk alıncaya kadar
    Yalancıdır, kalleştir, susar kana ve cana,
    Azgın ve korkusuzdur; haindir, sert ve gaddar,
    Ama keyif sürünce birdenbire tiksinir:
    Delice istediği, öksesine girdi mi
    Nefret eder delice: sanki yutmuş gibidir
    Yutanları çıldırtsın diye konulmuş yemi;
    Hem kovalarken çılgın, hem ele geçirince,
    Delirir elde etti, edecek diye güya,
    Yaşanırken mutlu da, üzgün sona erince,
    İlkin sevince çağrı, sonra bomboş bir rüya.

    Ne tuhaf ki dünyada bunları bilenler çok;
    Cehenneme götüren cennetten hiç kaçan yok.

    Sone 129 Şiiri - William Shakespeare Sone 129 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Eskisi Kadar Özlemiyorum Seni Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Ne Gitti Ne Kaldı Şiiri – Adnan Azar

    29 Aralık 2021

    Çile Şiiri – Yavuz Bülent Bakiler

    29 Aralık 2021

    Gözlerin Kal Diyor Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Mahzuni Şerif

    Benim Benden Şiiri – Mahzuni Şerif

    Mahzuni Şerif

    Çıktım bir aynaya baktım Benim benden haberim yok. Bana bir insan diyorlar Benim benden haberim…

    Karanlıklar Üstüne Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Ölüm Şiiri – Ahmet Ada

    29 Aralık 2021

    Sevgi Çıkmazı Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Bölüşün Dünyayı Şiiri – Friedrich Schiller

    29 Aralık 2021

    Seher Vakti Kalkan Kervan Şiiri – Pir Sultan Abdal

    29 Aralık 2021

    Artık İlgilenmiyorum Seninle Şiiri – Nurullah Genç

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Abdurrahim Karakoç şiirleri Agah şiirleri Ruhsati şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Karacaoğlan şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.