Bunları da Okuyun

    İsyanlı Sükût Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Mataramda Tuzlu Su Şiiri – İsmet Özel

    21 Mart 2022

    Olacağı Bu Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Rubâ‘î 22 Şiiri – Agah

    29 Aralık 2021

    Giyotinsiz Karanfillere Ağıt Şiiri – Hüseyin Avni Dede

    29 Aralık 2021

    Teselli Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Sığda Şiiri – Gülten Akın

    29 Aralık 2021

    Atatürk’ü Duymak Şiiri – Behçet Necatigil

    29 Aralık 2021

    Borçlu Öleceğim Herkese Şiiri – Ahmet Oktay

    29 Aralık 2021

    A! Etika Şiiri – Orhan Alkaya

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 129 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 129 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Acıkan kösnü, ruhu yıkıp geçer boşuna
    Utanç mezbelesinde; zevk alıncaya kadar
    Yalancıdır, kalleştir, susar kana ve cana,
    Azgın ve korkusuzdur; haindir, sert ve gaddar,
    Ama keyif sürünce birdenbire tiksinir:
    Delice istediği, öksesine girdi mi
    Nefret eder delice: sanki yutmuş gibidir
    Yutanları çıldırtsın diye konulmuş yemi;
    Hem kovalarken çılgın, hem ele geçirince,
    Delirir elde etti, edecek diye güya,
    Yaşanırken mutlu da, üzgün sona erince,
    İlkin sevince çağrı, sonra bomboş bir rüya.

    Ne tuhaf ki dünyada bunları bilenler çok;
    Cehenneme götüren cennetten hiç kaçan yok.

    Sone 129 Şiiri - William Shakespeare Sone 129 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Kırılan Bir Zincir Sevincinde Şiiri – Adnan Yücel

    29 Aralık 2021

    Ağlamak Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Değişim Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021

    Çehre-i Meşihatın Iskatı Şiiri – Neyzen Tevfik

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Ahmet Oktay

    Bütün Erkekler Ölür Şiiri – Ahmet Oktay

    Ahmet Oktay

    Çünkü gök sıkıntıyla ağar rüzgâr buruşur, bir yaprak düşer ve kaçıyordur solgun mavilikte maviler ve…

    Bugün Cuma Şiiri – Cahit Sıtkı Tarancı

    29 Aralık 2021

    Çocuktum Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Bir Sevda Türküsü Şiiri – A. Kadir Bilgin

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Gine Göçü Yükletelim Şiiri – Ruhsati

    29 Aralık 2021

    Hiçbir Semtte Şiiri – Cemal Süreya

    29 Aralık 2021

    Zamir Şiiri – Adnan Satıcı

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Karacaoğlan şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Agah şiirleri Ruhsati şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.