Bunları da Okuyun

    Beynamaz Şiiri – Aşık Sümmani

    29 Aralık 2021

    Dar Dolap Şiiri – Behçet Necatigil

    29 Aralık 2021

    Grodek Şiiri – Georg Trakl

    29 Aralık 2021

    Softalar Şiiri – Mahzuni Şerif

    29 Aralık 2021

    Son Otobüs Şiiri – Nazım Hikmet Ran

    20 Mart 2022

    Ayrı Teller Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Kalan Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Sevgi Şiiri – Hermann Hesse

    29 Aralık 2021

    Suçlayan Gözlerin Şiiri – Bedrettin Aykın

    29 Aralık 2021

    Susku Şiiri – Aydın Hatipoğlu

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»William Shakespeare»Sone 129 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 129 Şiiri – William Shakespeare

    William Shakespeare- William Shakespeare
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Acıkan kösnü, ruhu yıkıp geçer boşuna
    Utanç mezbelesinde; zevk alıncaya kadar
    Yalancıdır, kalleştir, susar kana ve cana,
    Azgın ve korkusuzdur; haindir, sert ve gaddar,
    Ama keyif sürünce birdenbire tiksinir:
    Delice istediği, öksesine girdi mi
    Nefret eder delice: sanki yutmuş gibidir
    Yutanları çıldırtsın diye konulmuş yemi;
    Hem kovalarken çılgın, hem ele geçirince,
    Delirir elde etti, edecek diye güya,
    Yaşanırken mutlu da, üzgün sona erince,
    İlkin sevince çağrı, sonra bomboş bir rüya.

    Ne tuhaf ki dünyada bunları bilenler çok;
    Cehenneme götüren cennetten hiç kaçan yok.

    Sone 129 Şiiri - William Shakespeare Sone 129 Şiiri - William Shakespeare şiiri William Shakespeare şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Sone 49 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 48 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 47 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 46 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 44 Şiiri – William Shakespeare

    Sone 45 Şiiri – William Shakespeare

    Bunları da Okuyun

    Aşk Dikeni Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Yeliz Şiiri – Ali Cengizkan

    29 Aralık 2021

    Kirli Çağ Şiiri – Ümit Yaşar Oğuzcan

    28 Aralık 2021

    Poetika Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Aşık Veysel Şatıroğlu

    Talih Çile Kader Sözü Bir Etmiş Şiiri – Aşık Veysel Şatıroğlu

    Aşık Veysel Şatıroğlu

    Talih çile kader sözü bir etmiş Her nereye gitsem gezer peşimde Kale mi fethetmiş ne…

    Zinhar Kötü Kelam Söylemeyesin Şiiri – Pir Sultan Abdal

    29 Aralık 2021

    Kıt’alar-rubâiler 57 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021

    Böğürtlen Köklerinden ve Yarpuzlardan Şiiri – Enver Gökçe

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Haki Şiiri – Ahmet Günbaş

    29 Aralık 2021

    Özseven Şiiri – Hasan Hüseyin Korkmazgil

    29 Aralık 2021

    Öldük İşte Şiiri – Sadettin Kaplan

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ruhsati şiirleri Karacaoğlan şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Agah şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.