Kıldı âfâkı münevver tal’at-ı rahşân-ı ‘îd
Halka dîbâlar geyürdi mâh-ı nûr-efşân-ı ‘îd
Câme-i dîbâ ile tâvûs-ı zerrîn-bâldür
Dil-rübâ kim eyler ol reftâr ile cevlân-ı ‘îd
Ayaguñ tozıyla vezn itmez birin ehl-i nazar
Toptolu Yûsuf-likâlarla bu gün mîzân-ı ‘îd
Salınur her şâh-ı gül nâzük nihâl-i ergavân
Bâg-ı cennetden nişan virdi bahâristân-ı ‘îd
Sâkıyâ rıtl-ı girân eksük gerekmez aradan
Yahşı agırlanmak ister hâsılı mihmân-ı ‘îd
Şimdi tîg-i cevr ile öldürme kurbân oldugum
‘Îd-ı Edhâ geldüginde idesin kurbân-ı ‘îd
‘Âşıka ihsân ise maksûd elüñde dûstum
Dest-bûsuñdur muhassal Bâkîye ihsân-ı ‘îd