Yirminci asırın sonuna kaldık
Kızı ana-oğlu baba bilmiyor
Meyhaneler doldu cami boşaldı
Hafız namaz-hoca dua bilmiyor
Parmakları oje dudaklar boya
Kadınlar atlıdır erkekler yaya
Mini etek çıktı kalmadı haya
İğne iplik gömlek yama bilmiyor.
Söz çok olur inmeyelim derine
Kadın var ki kan kusturur erine
İslamın şartını sorsan birine
Dudak durur dili sayabilmiyor
Çobanoğlu bundan sonra ne diye
Saklayana sözüm kalsın hediye
‘Bismillah’sız el atıyor ekmeğe
Sofrası boş karnı doyabilmiyor.