Tâ oldı evcgâh-ı kanâ‘atda hânemüz
Fark-ı hümâya sâye salar âstânemüz
Tîr-i murâda ruhsat-ı pervâz virmezüz
Yoksa kemânda çille-nişîndür nişânemüz
Geh la‘l-i yâra meyl iderüz gâh hâline
Dâ’im diyâr-ı hüsne çeker âb u dânemüz
Ebnâ-yı dehr tâbi‘-i devr-i zamân iken
Şimdi bizüm o âfete tâbi‘ zamânemüz
Âgâh müdde‘â eger izhâr-ı şevk ise
Besdür o şûha bir nigeh-i ‘âşikânemüz