Dönemler

Burada yağmur yağıyor Aralıksız yağıyor günlerdir Ama sen yine de şemsiyeni Almadan gel ilk otobüsle Buğulanan camlara usulca Yüzünü çiziyorum…

(Cemil Çakır hocaya)Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor çünkü Bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak…

F.E.S. ve öbürleri için Bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da Uzun bir hastalık gibi Aralıksız dinlediğim alaturka…

Gün biter gülüşün kalır bende anılar gibi sürüklenir bulutlar Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır yarım kalan bir şiir belki de Aykırı anlamlar…

Yabanıl ot kokuları getiriyor bir rüzgar kıpırdatıyor sularıBelki sonbahar vurgun yapamayacak yol vermeyecek sularVe neşeli bir ıslık tutturmuş şimdi ova…

1Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen Kum taneleri var ya…

Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki Sarışın bir şaşkınlık…

Halim, açık denizde düdük çalan bir gemi; Kim duyar, ötelerden haber veren bestemi? ….

Mevsimler cücelere def çalıyor gerdekte, Devin yalnızlığını sular bestelemekte.

Şafakta, namaz vakti bana uzatılan zarf; Kelime bu zarftadır, gerisi sadece harf…

Kalbimi ve aklımı hep sağ elime verdim; Görevi olmasaydı sol elimi keserdim…

Varlık yalnız Bir’dedir, Toplam bölüm hep birde… Devam eden yalnız bir, sayıda dört tekbirde…

Renk renk hâtıralarım oda oda silindi; Anne kokan bir Türkçem vardı, o da silindi.

Göz attığım her şeyde işte o şeydir eksik; Mekân kopuk kopuktur, zamanda kesik kesik…

Başım çığlıklı çocuk, onu nasıl avutsam? Ne yapsam da ölümü bir saatcik unutsam?

Sultan olmak dilersen, tacı, sorgucu unut! Zafar araban senin, gıcırtılı bir tabut…

Bir anlık emanetle ne türlü övünelim; Gel, rahmet kapısında ağlaşıp dövünelim! ..

Yüce Şah-ı Nakşibend, Nakkaş ve Nakış onda Bütün içi dışıyle ölüme bakış onda…

Bıçaklarım su oldu, boyuna bilenmekten; Bitti benlik madenim her ân törpülenmekten.

Ruhum kelle şekeri, vehimlerse karınca; Kömürden kara rengim, onlar beni sarınca.