Bunları da Okuyun

    Dört Buutlu Şiiri – Necdet Evliyagil

    29 Aralık 2021

    İbret Al Şiiri – Aşık Sümmani

    29 Aralık 2021

    Çağdaş Koçero Şiiri – Ceyhun Atuf Kansu

    29 Aralık 2021

    Eyüp Şiiri – M. Sunullah Arısoy

    29 Aralık 2021

    Dîvân-ı İlâhîyât 219 Şiiri – Aziz Mahmud Hüdayi

    29 Aralık 2021

    Âşık Oldum Bugün Meydan İçinde Şiiri – Yunus Emre

    29 Aralık 2021

    Seni Seviyorum Şiiri – Paul Eluard

    29 Aralık 2021

    Kararmış Çömlek Şiiri – Yannis Ritsos

    29 Aralık 2021

    Beden Şiiri – Adonis

    29 Aralık 2021

    Sibernetik Şiiri – Turgut Uyar

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Yabancı Şairler»Louis Aragon»Mesel Şiiri – Louis Aragon

    Mesel Şiiri – Louis Aragon

    Louis Aragon- Louis Aragon
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Sâdîye benzeti

    Bir yerde yürüyordum ayağımın altında var sanıyordum o yer
    Tatlı ince kusursuz ve kille kıyaslanmaz
    Kuma karşıt ve suya hasım
    Kendinde taş bilmeyen şiir diline benzer
    Ayağım hiç bir otu çiğnemiyordu yine de bir koku geliyordu ardınca

    Bir dize gibiydi ölçüsüz uyaksız
    Öyle gizemliydi ki bir çiçek iç çekişi yayıyordu duruşunda
    Elimle dokundum ayağımdaki bu güzelim toprağa
    Kaçtı parmaklarımdan uzun süre kuytuda bırakılmış bir şarap gibi

    Bellekle okşanan bir anı gibi
    Vücudu hafifliğiyle doldurup dudağı geçmeyen bir şarkı
    Karları birdenbire unutamayan bahar
    Bölüştürülen mutluluk günün bütün saatlerinde
    Çeşmede güvercinlerin içtiği inciler doğusu gibi

    Kokusunu getirdi parmak uçlarım bana, bilemedim ben
    Burcuları adlandırmak üzere yetişmedi burnum daha çocukluktan

    Amber mi tripoli mi lantan mı kaad-ı hindî mi *
    Hangi somakileşmiş günlük hangi taşıllaşmış eğrelti miski
    Adını söyle bana ey burcu burçu toprak ey ateş pelesengi ey kadın külü

    Dilimde gece tadı rüzgâr biberi
    Söyle bana ağır kızıl şeker adını

    Ve toprak dedi bana, o yabansı toprak ağzıyle
    Toprak dudaklarından seven dudaklarıma benim
    Eh tanımazsın ya sen beni insan ben aynıyım yine de
    Çocukken oynadığın toprakla aynı ağır toprak
    Savaşlarda saklayan seni kapkalın bekleyen seni
    Kollarına son uykun için ne az bulunur ne de
    Değerli toprak

    Sadece sadece gençliğimde bir ilgim oldu
    Kökleriyle uzantılarıyla ararken varlığımda
    İçime getirdiği günşle rengini çürüntüsünü taçyapraklarının

    Gülle güldür işte o
    Beni böyle ta derinden sarıp susatan
    Sen beni ellerine ağzına alan nankör peki ya nasıl
    Nankör âşık nasıl tanımadın gülü sen

    Sana ayrı bir toprak vereni hem de

    Benim o toprak
    Düşün o dinç ayağıyla o çıplak parmaklı
    Çiğneyişiyle öz malı adımıyla bastığı toprak
    Yağmurların boş yere yıkadığı
    Bitkilerle böcek1erin her türüne
    Uzak dişilere tutkun ağaç tohumlarına karışmış toprak
    Bu çürümüş kertenkele kokan
    Bu ten yıkıntılarının gizlerini toz içinde saklayan toprak
    Bu çürük üzümler ve mercan toprağı
    Gazel sürülerinin geçtiği gölgeye çağrı toprağı
    İlençli açlıklar ateş basmalar toprağı
    Bu testiyle sıvanın komşuluk ettiği mor ve yeşil döküntüler dolgusu
    Bu tüyle pençeler gözler ufalanması
    En sonu bu çığlık ve irkilme tozu bu sülünler ve meyveler sungusu

    Toz haline gelmiş mezar tadı bu
    Bu güneş gecesi

    Ben olan toprak en sonu

    Yaban toprağı çukur toprak; çılgın toprak.
    Yararsız otlar kuru kütükler
    Uyuyan taneler yitik fideler kopuk dışkanatlar taşıyıcısı
    Tehlikeli, toprağı vaktinden önce çatlayan tohumun
    Ve donduran göz aşısını kalem aşısını
    Irmakların karnı gibi ekşice toprak
    Havası bozuk toprak vaktinde önce döllenmiş
    Hâlâ sabırsız toprak
    Her geçenin her boranın oynaşı toprak
    Anlaşılmazlık ve piçlik toprağı
    Kış ve sömüren yaz kırması toprak
    Ansızın içerine gömülür bıçak ve işler sende
    Çevirir çizer seni dürter üzer seni ve işte
    Otundan ayıklanmış güçten kesilmiş sürgü çekilmiş olan
    Yeni toprak uyan toprak
    Bu mis kokulu ekime sunulmuş toprak burun gibi burcuya

    En sonu ben olduğu toprak
    Sun kendine gül olanı

    Louis Aragon şiirleri Mesel Şiiri - Louis Aragon Mesel Şiiri - Louis Aragon şiiri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Yağmur Damlalarını Kıskanırım Şiiri – Louis Aragon

    Ve Taş Düşmeye Devam Ediyor Bir Yıldız Derinliğine Şiiri – Louis Aragon

    Sürekli Devinim Şiiri – Louis Aragon

    Sana Büyük Bir Şey Söyleyeceğim Şiiri – Louis Aragon

    Ramak Kalmıştı Şiiri – Louis Aragon

    Can Kurtaran Simiti Şiiri – Louis Aragon

    Bunları da Okuyun

    Gazel Şiiri – Ali Canip Yöntem

    29 Aralık 2021

    Shakespeare’den Shakespeare’e Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Şiiri Uçan Çocuk Şiiri – Cemil Meriç

    29 Aralık 2021

    Bekledik Gelmediniz Şiiri – A. Hicri İzgören

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Can Yücel

    Otuzbirinci Nesil Şiiri – Can Yücel

    Can Yücel

    Yeniden yaşamaya başlamadan önce Yapılacak işlerim var Görülecek hesaplarım Kötü kişi oldum kendimle Kendimden özür…

    Sen Bu Şiiri Okurken Şiiri – Ahmet Selçuk İlkan

    28 Aralık 2021

    Bozgun Şiiri – Sedat Umran

    29 Aralık 2021

    Akşam ve Develer Şiiri – Sabri Esat Siyavuşgil

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Balkon Şiiri – Necati Cumalı

    29 Aralık 2021

    Yine Bir Dilbere Meyil Aldırdım Şiiri – Dadaloğlu

    29 Aralık 2021

    Mutlu Olma Şansı Şiiri – Yılmaz Güney

    28 Aralık 2021
    Etiketler
    Agah şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Karacaoğlan şiirleri Ruhsati şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.