Bunları da Okuyun

    Travma Şiiri – Abdülkadir Budak

    29 Aralık 2021

    Küller Şiiri – Ahmet Ada

    29 Aralık 2021

    Konuşan Dili Ol Susan Canların Şiiri – Uğur Işılak

    29 Aralık 2021

    Divane Şiiri – Sefil Selimi

    29 Aralık 2021

    Kuş Sayfaları Şiiri – Erdem Bayazıt

    29 Aralık 2021

    Arabesk Şiiri – Attila İlhan

    28 Aralık 2021

    Sone 76 Şiiri – William Shakespeare

    29 Aralık 2021

    Viva Celevbato Şiiri – A. Kadir (Abdülkadir Meriçboyu)

    29 Aralık 2021

    Kıy Şiiri – Mahmut Temizyürek

    29 Aralık 2021

    Hesaplanmadan Ölü Şiiri – Cahit Zarifoğlu

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Sabahattin Ali»Koşma Şiiri – Sabahattin Ali

    Koşma Şiiri – Sabahattin Ali

    Sabahattin Ali- Sabahattin Ali
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Sevip sevip yarı ele kaptırmak
    Kara bahtın bana eski işidir.
    Ömrümdeki yıllar kadar yar sevdim
    Her biri bir başkasının eşidir.

    Canlar verdim her birinin yoluna,
    Hepsi girdi bir yiğidin koluna,
    Bülbül bile kondu bir gül dalına,
    Boşta gezen bizim gönül kuşudur.

    Baktığım yok üzüntüye, sevince.
    Feryat etmem yar başından savınca,
    Benim gibi sevmelidir sevince:
    Ne göz görür, ne kulağım işitir.

    Kara saçım dik başımda kar oldu,
    Ak saçımla yar sevmesi ar oldu,
    Bana vuran eller değil, yar oldu,
    Bu dert benim dertlerimin başıdır.

    Kimi aşık dileğine ulaşır,
    Sevdiğiyle cümbüş eder, gülüşür,
    Kimi benim gibi garip dolaşır,
    Asıl aşık kam almıyan kişidir.

    Koşma Şiiri - Sabahattin Ali Koşma Şiiri - Sabahattin Ali şiiri Sabahattin Ali şiirleri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    Üzüntülüydüm Şiiri – Sabahattin Ali

    Kurbağanın Seranadı Şiiri – Sabahattin Ali

    Tasavvur Şiiri – Sabahattin Ali

    Kırlangıçlar Şiiri – Sabahattin Ali

    Kürk Mantolu Madonna Şiiri – Sabahattin Ali

    Köprünün Geceleri Şiiri – Sabahattin Ali

    Bunları da Okuyun

    Buruşuk Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Aygün Uğurlar İçin Şiiri – Can Yücel

    28 Aralık 2021

    81 Yılında Bir Fotoğraf Şiiri – Ahmet Telli

    28 Aralık 2021

    Uzun Bir Kıştan Sonra Şiiri – Ali Püsküllüoğlu

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Oktay Rifat

    Pembe Yalı Şiiri – Oktay Rifat

    Oktay Rifat

    Kızlar vardır kıvırcık salat gibi Ağızları burunları kıvır kıvır Bacak bacak üstüne vapurlarda Rüzgâr eser…

    Seni Düşündüğüm Türkü Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021

    Güzdirimi Gazel Şiiri – Ahmet Günbaş

    29 Aralık 2021

    Güneşte Şiiri – Melih Cevdet Anday

    29 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Kömür Şiiri – Halim Şefik Güzelson

    29 Aralık 2021

    İkinci Sonsuzun Kapısı Şiiri – Robert Desnos

    29 Aralık 2021

    Ağlama Sevdiğim Gül Dedi Bana Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Ruhsati şiirleri Agah şiirleri Pir Sultan Abdal şiirleri Karacaoğlan şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.