Bunları da Okuyun

    Keşişler Geçti Ölümden Şiiri – Bejan Matur

    29 Aralık 2021

    Garipçe Garipçe Öten İbili Şiiri – Dadaloğlu

    29 Aralık 2021

    Muhammed’in Tayin Edilişi Şiiri – Rainer Maria Rilke

    29 Aralık 2021

    Sen Daha Başından Şiiri – Rainer Maria Rilke

    29 Aralık 2021

    Mürşidlikten Size Budur Erenler Şiiri – Şah Hatayi

    29 Aralık 2021

    Çan Şiiri – Ayten Mutlu

    29 Aralık 2021

    Sular Akar Ağ Irmaktan Şiiri – Karacaoğlan

    29 Aralık 2021

    Hatırlatma(mektup derken şiir olu) Şiiri – Abdurrahim Karakoç

    28 Aralık 2021

    Gözlerim Avucumda Şiiri – Sadettin Kaplan

    29 Aralık 2021

    Bir Serüven Tanımı Şiiri – Afşar Timuçin

    29 Aralık 2021
    Facebook Twitter Instagram
    Facebook Twitter Instagram
    Şiirhane
    • Anasayfa
    • Dönemler
      • Cumhuriyet Dönemi
      • Yedi Meşaleciler
      • Fecr-i Ati Topluluğu
      • Garipçiler (1. Yeni)
      • Halk Edebiyatı
      • İkinci Yeniciler
      • Milli Edebiyat
      • Öz (Saf) Şiir Dönemi
      • Tanzimat Edebiyatı (1. Dönem)
      • Tanzimat Edebiyatı (2. Dönem)
      • Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
      • Toplumcu Gerçekçi Şiir Dönemi
      • Servet-i Fünun Edebiyatı
    • Yabancı Şairler
    • Rastgele Şiir
    • İletişim
    Şiirhane
    Anasayfa»Dönemler»Yedi Meşaleciler»Cevdet Kudret»Ölüm Şarkısı Şiiri – Cevdet Kudret

    Ölüm Şarkısı Şiiri – Cevdet Kudret

    Cevdet Kudret- Cevdet Kudret
    Telegram VKontakte Facebook Twitter Pinterest LinkedIn Tumblr Email WhatsApp
    Paylaşın
    Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Email

    Ölmüşüm… Yanımda hiç kimseler yok;
    Vücudum, soğumuş bir yataktadır,
    Ruhum, karanlıkta kaybolan çocuk
    Gibi başucunda ağlamaktadır.

    Artık her şeylerim uzaklaşıyor,
    Beni bırakıyor elbiselerim;
    Ayağım başımdan ayrı yaşıyor,
    Alnımın terini duymuyor derim.

    Kulağım sesleri duyarmış gibi,
    Boşluğun içinde açılmış kalmış;
    Arkasında hâlâ göz varmış gibi
    Gördüğüm bir derin hayale dalmış.

    Elimle yüzüme dokunabilsem
    Besbelli yüzümü tanımaz elim;
    Hangi yana, hangi yana çevrilsem
    Eşyama, kendime sahip değilim.

    Ah bakın! Bir çile iplik halinde
    Boşluklara doğru süzülüyorum
    Dünyanın en tatlı geldiği günde
    Bu ben öbür benden süzülüyorum.

    …

    Rüzgar değmez oldu artık yüzüme,
    Gün ışığı kapıma boş yere gelir;
    Kötü bir düş gibi dolar gözüme,
    Bu toprak bana dağ, size tepedir!

    Toprak yukarda, gül, aşağıda yılan!
    Elimde kelepçe, gözümde burgu!
    Toprak, kemiğimden etimi soyan
    Hırsız, kanlı katil, kefen soyucu!

    Bütün uzuvlarım bana darılmış,
    Kulağım unutmuş artık sesimi;
    Hepsi ayrı ayrı hayale dalmış,
    Bu omuz, bu ayak bu el benim mi?

    Girdiğim çukurdan iki facia:
    Burda karınca dev, insan noktadır;
    Toprağın altında bir zaman daha,
    Tırnaklar ve saçlar uzamaktadır!

    Ölüler, ölüler, koşun imdada!
    Ölüler, sizin en yoksulunuzum!
    Ölüler, koşun ki öbür dünyada
    Topraktan bir sema ile mahpusum!

    Yağmur çisil çisil üstüme yağar.
    Tabiat kardeşim yasıma ortak;
    Şehrin üzerinde uçan bulutlar
    Serviler ucunda sallanan bayrak!

    …

    Şimdi sonu gelmez maviliklerde
    Yağmurlar ruhumu yıkamaktadır;
    Tenimin ruhumdan koptuğu yerde
    Bir gizli facia kanamaktadır.

    Acımı duyamaz oldu kimseler
    Bana bir tahammül ver “aklıselim”;
    İnsanlardan ayrı kaldığım yeter,
    Yetişir onları göremediğim!

    Yetişir yetişir yalnız yaşamak,
    Kimselere görmeden her yeri görmek;
    Yokluğu içimde her an taşımak,
    Ziyayı işitmek, sesleri görmek…

    Usandım buluttan, aydan, yıldızdan;
    Elverir yürümek samanyolunda;
    Usandım elinden ey dipsiz zaman,
    Ey sema, ey sonu gelmeyen kıta!

    Ağaçlar, özledim serin ve asil
    Gölgeniz altında uyuklamayı;
    Artık böyle her gün yakından değil,
    Uzaktan görmeyi özledim ayı.

    Ey dünya, cazibe kuvvetin nerde?
    Artık beni kurtar semadan kurtar;
    Sar beni sarmaşık, çek beni dere,
    Bana elinizi verin ağaçlar!

    Cevdet Kudret şiirleri Ölüm Şarkısı Şiiri - Cevdet Kudret Ölüm Şarkısı Şiiri - Cevdet Kudret şiiri
    Paylaşın Telegram VKontakte Facebook Twitter Tumblr WhatsApp

    Yazarın Diğer Şiirleri

    On Ölüm Şarkısı’ndan Şiiri – Cevdet Kudret

    Dilek Şiiri – Cevdet Kudret

    Gece Yarısı Şiiri – Cevdet Kudret

    Çocukluk Şiiri – Cevdet Kudret

    On Ölüm Şarkısı Şiiri – Cevdet Kudret

    Bunları da Okuyun

    Düello Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Aslandan Al Haberi Şiiri – Can Yücel

    28 Aralık 2021

    Fal Şiiri – Özdemir Asaf

    29 Aralık 2021

    Bir Bayrak Rüzgar Bekliyor! Şiiri – Arif Nihat Asya

    29 Aralık 2021
    Bizi Takip Edin
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    Çok Okunanlar
    Necip Fazıl Kısakürek

    Allah’ın Sevgilisi Şiiri – Necip Fazıl Kısakürek

    Necip Fazıl Kısakürek

    Düşünüyorum: O’ndan evvel zaman var mıydı? Hakikatler, boşluğa bakan aynalar mıydı?

    Şeker Gibi Yutmalı Şiiri – Eşrefoğlu Rumi

    29 Aralık 2021

    Limanda İkinci Uykusuz Adam Şiiri – Ataol Behramoğlu

    21 Mart 2022

    Otuzbirinci Nesil Şiiri – Can Yücel

    28 Aralık 2021
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Şiirsiz kalmayın!

    İletişim: [email protected]

    Şiirler

    Görüşmeciler Şiiri – Abdülkadir Bulut

    29 Aralık 2021

    Varken Şiiri – Metin Eloğlu

    29 Aralık 2021

    Hücre Şiiri – Behçet Necatigil

    29 Aralık 2021
    Etiketler
    Pir Sultan Abdal şiirleri Abdurrahim Karakoç şiirleri Necip Fazıl Kısakürek şiirleri Karacaoğlan şiirleri Ruhsati şiirleri Aziz Mahmud Hüdayi şiirleri Ahmet Selçuk İlkan şiirleri Agah şiirleri
    Facebook Twitter Instagram
    • Anasayfa
    • İletişim
    © 2026 Şiirhane.
    Tüm hakları edebiyatın birbirinden kıymetli şairlerine aittir.

    Aradığınız şair veya şiirden birkaç kelime yazın.