Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
1Yetmiş iki gündür bir dolapta kilitliyim. Yalnızca anahtar deliğinden hava giriyor ve ölü bir ışık sızıyor içeri. Yalnızlık hiç de tanrısal…
Vatandaşlar her bir şeyi Devletten beklemesinler Kızdırmasınlar demokrasiyi Ölsünler hak yolunda Cennete göç etsinler Enflasyon yok cennette Geçim sıkıntısı yok Şükretsinler…
Her karşılaşmamızda kendine özgü gülümsemesiyle elini kulağının arka- sına koyup eğilir, kulağıma ‘onu bir daha oku’ derdi Sabahattin Eyuboğlu..ONARMAK ZORDURŞarkılar değil…
Kal’a-i âsâr-ı zulme verdim istihkâm-ı tam Ettim istibdad ile tarihe ibka-ı nâmÖyle tarsîn eyledim olsa cihan zir ü zeber Attığım üss-i…
Ben sana bok demem, Boklar duyar ar eder. Bir zerren düşse boka, Onu da mundar eder.Tanrı senin hamurunu Necasetle yoğurmuş, Anan…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
binlerce pazartesi geçti ömrümde hangisiydi o çıkaramıyorum bir kiraz yediğimi hatırlıyorum kurtluydu demek oldukça eskibir…
Rüzgar tersine esiyor… Niçin? Eski günler geri mi gelecek? Kımıldıyor kozasında böcek Bildiği hayata doğmak…
Köle sahipleri ekmek kaygusu çekmedikleri için felsefe yapıyorlardı, çünkü Ekmeklerini köleler veriyordu onlara; Köleler ekmek…
IBenim yüzüm bir bayram telâşıdır Küller ve biraz da deniz artıklarıylaBen ki çocuklarla büyüdüm ve…
Üç kez seni seviyorum diye uyandım Tuttum sonra çiçeklerin suyunu değiştirdim Bir bulut almış başını…
“sen Leyla değilsin” dedi Mecnun kavuştuğu andı çıldırmış sanıldı………………..