Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Sonra bir gün anneler de ölür Böcekler ve kertenkeleler ölür Boşalır suyu havuzun kum seddi yıkılınca Sivrisinekler ve kağıttan kayıklar ölür…
Hicran kucağında tuttuğun sırdaş, Çağlamış, bulanmış, durulmuş olsun, Sözüne, sazına güven de yanaş, Kulağı ezelden burulmuş olsun.Boş kafa gezdiren seyyahlar gibi…
Hayat kapısından tek tek Her giriş ecele doğru. Toprakta sürünür bebek Her karış ecele doğru.İster yürü, ister bekle İster çıkart, ister…
Açlara ekmekle bir sıcak çorba Susamışlara bir yudum su verin Biraz serinlesin çatlak dudaklar Dinsin kazıntısı aç midelerin Uyk………………..
Akdeniz mavisi saklı koynunda Ey gül yanığı güller ülkesi Yoldaşlık etsem kanlı gömleğinin acılarına Küllerle savrulan ay ışığındaKanadı gümüş bir kuş…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Balmumundan bir şehir arkadaşlar ülkesi İçinde yanar durur yalanın lambaları Benim hakkımda yalan, senin hakkında…
Bilgisayar olarak kullanmış bir gölü Selçukluya pragmalar taşıyan Gazali Bir ilk aptallığı düğüm sayarak Y………………..
Gözlerin var ya çekik kara kara Önce gözlerindi en güzel ışık Beyaz dişlerindi bacakların omuzun…
Hanginiz aklınıza getirdiniz. Benim bir gün insanlığımı Bitkilere hayvanlara kadar Bir gün tutup genişleteceğimi Bütün…
Bu kuklaların kukla olmadığı besbelli Ne söyledilerse tıpıtıpına gerçek besbelli Altın saçlarını yana atışı yok…
1 Denizde boğulan o ilk Fenikelilerdendi. 2 Vergi memurluğu yapardı ve köpekl………………..