Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Ben bu hayat pazarında Satılacak adam mıydım? Eskimiş bir mendil gibi Atılacak adam mıydım? Ne anladım ben aşkından Can mı verdin…
Sen çaldıkça Teodorakis Bir mor yağıyor üstüme… Dudaklarım öpüşmekten mosmor… Bir putum sanki ilahilerle denize fırlatılmış Ve bir deniz yağıyor üstüme…
Lideri dese ki; ‘evladım Hayri Dört ayak üstünde yürü sen gayri’Hiç itiraz etmez, bu emre uyar Lider ne söylese ‘hikmet var’…
Bir gün Icadiye`de veya Sultantepe`de, Bir beste kanatlanir, birden oldugun yerde Bir kainat acilir, genis, sonsuz, büyülü, Bu günün rüzgarinda yikanan…
Senin düşünü ilk kez bir mendirekte kurdum Adımı yazdım hemen adının yanısıra Önce kuşlara sordum ardından balıklara Yorgun bir tekne gibi…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Kayboldum Bir köpeğin çocuğu beklediği gibi Hasterle kamaşık yüreğiKayboldum Bağırırlar, seslerini yankısı dönmez geri Dönemez…
Güzelsin sevgilim, Ama çok yakından!………………..
sela verilirken kalktık kahveden , cumaydı,yılın en beklemiş günü, yemeni gibi üstünde tabutun, gölge veren…
Gülün tam ortasında ağlıyorum Her akşam sokak ortasında öldükçe Önümü arkamı bilmiyorum Azaldığını duyup duyup…
Gemliğe doğru Denizi göreceksin; Sakın şaşırma.
Sur dibinde tek göz hanede odun kö………………..