Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Ölüm ve Oğlum Ne yaman çiğköfteymiş ki bu ölüm Şalgam suları iniyor şakaklarımdan ben hala susuyorum Gözlerimle taşlarcasına bir kör kuyuyu……
Aşkını hala koynun da bak saklar adalar Andıkça gölde su gökte ay hayale dalar Oysa maziye karıştı eski hatıralar Andıkça gölde…
Ne çabuk geçti su üç beş gün İki yataklı bir han odasında Halden bilir insanlar arasındaSuyunu içip sokağında yürüdüğün Bu şehir…
Başımdan bir kova sevda döküldü Islanmadım, üşümedim, yandım oy! İplik iplik damarlarım söküldü Kurşun yemiş güvercine döndüm oy! Yağmur yorgan oldu,…
Bu sabah bahçede karşıma Küçük bir serçe kuşu geldi; Havuzun taşına kondu,………………..
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Eylül’dü.Dalından kopan yaprakların Sararan yanlarına yazdım adını Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. Ve hiç bilmedin…
Sen tam tabancayı Şakağına dayamışsın………………..
Şiirler biter bir gün denizkestaneleri kalır ahtapotlar fesleğenler camların ardındaumutlar biter bir gün bir at…
Bahar mezarına gömsünler sizi Yapraklar gibi buluştunuzdu Kokular gibi seviştinizdi Bahar mezarına gömsünler siziYaz mezarına…
Çocuklar uyanır geceleyin Bir şey ararlar karanlıktaUyanır kadınlar geceleyin Yüzük takarlar karanlıktaGeceleyin kediler uyanır Bize…
Gözlerin var ya çekik kara kara Önce gözlerindi en güzel ışık Beyaz dişlerindi bacakların omuzun…