Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Kimdi neyin nesiydi geriye nesi kaldı Hiçkimse’nin gülüydü ki hiçkimse’si kaldı. Geçen yazla birlikte uçup gitmişti kuşlar Sonbahara dökülen o yorgun…
Acının tutanakçısıyım Anlatıp dururum aşkları Ayrılıkları ve o destan Yalnızlığını ömrümüzünGöçebe, Gezgin ve Aylak Birmiydim aklıma gelmedi Bir çingeneyle bir bilici…
Tam otuz yıl bu görünmez, bu bilinmez emelin, Yanmışını kahrına bu mübheme-i muhteremin. Gizlenip sinesine leyl-i rebâb-ı ademin Bir ömür inlemişim…
Ekinden umudu kestik Domuz bir değil beş değil. Akrep doldu yorgan, yastık Bu iş bildiğin iş değil.At belleyip vurduk eyer Eşeklere…
Bir balıkçının yüzü vapurdan inince gözümü alıyor öğle güneşi gibi, dokunup geçse bir serseri kuş ikindi vaktince incelmiş hüznüne anlatacak avsız…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Zaman mı? değil zaman.Akan zaman değil mesafelerdir.Güneşin çekici yukarda Suyun bıçağı aşağıda Krom alçakgönüllü, bakır…
Büyük bir ihtimalle ölmüştük Şehir kan kıyametti ayaklarımızda Gökyüzünü katlayıp bir köşeye koymuştuk Yıldızlar ka………………..
Üner Birkan’aRakı içilir mi hiç çiçeksiz çiçeksiz ölürüm dükkanları hem kim olsa ölür ispatinin ebesi…
IBiliyorum, kolay değil yasamak, Gönül verip türkü söylemek yar üstüne; Yıldız ışığında dolaşıp geceleri, Gündüzleri…
Elinde Bursa çakısı, Boynunda kırmızı yazma; Değnek soyarsın aksamlara kadar, Filoya tarlasında.Ben sana hayran, Sen…
Baktık çıldırmak işten değil Söndürüp attık cigaramızı Baktık olacak gibi değil Bir adam düşündük camların…