Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Gidiyorum duygularımın sık Ağaçlı o yemyeşil ormanında Arasıra aydınlatıyor yolumu Kararan gökyüzünde çakan şimşeklerZikzaklı bastonum düşen yıldırımdan Yanımdan hiç ayırmadığım Saçlarımda…
Her nasılsa yalnızsın Bir giz gibi deliyor yüreğini cansıkıntılarının burgusu ve hep bir şeyler eksik gibi bir şeyler bekler gibisinYeni bozgunlar…
sular duruldu! bunu dört kez söyledim kendime yüksek sesle gemiler çarptı kara parçalarına dört kez söyledim; üçü yalandı birini de yanlış…
‘Büyük’lük kendine verdiği paye Arkasında saklı en menfur gaye Sinsice İslam’a saldırmak için ‘İrtica’ elinde hazır sermaye…
Önce bir sancı olur sonra bir duyumsama Sonra günler kaygılı duruşlarla İnce yağmurlardan seni alır getirirBirlikte özlemek bekleyişlerin Sevinçlerle duyurduğu sezgidir…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Ben miyim bu şeylerin sahibi? Kafamda bir çocuk var, meraksız. İç âlemim oyuncaktan farksız; Odam,…
Ekmek dizimde Yıldızlar uzakta, ta uzakta…………………
Doru at doğru at, Küfür diyorum bir saldırmama eylemidir.İnsan süsüdür günah.Gömmeden önce biraz gezdirin beni.Zincir…
Yan yana başlarımız yastığın üstünde, Neyi seyrederiz gözlerimiz yumulu! Yaklaştır kuşlarını uçurmuş yüzünü, Tut yüzüme…
Ne atom bombası, Ne Londra Konferansı; Bir elinde cımbız, Bir Elinde Ayna; Umurunda mı dünya!
Siz, saatleri yaşadınız. Zamantaşlarını. Niceldir saatler. Adsızsırlar. Renklerini, kokularını kişiselliklerden alırlar. Aylar birbirinin içinden yürüyebilir.…