Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Oturmak için deniz kıyısını seçiyorum Bugün yağmur yağmıyor nedense Bir yağsa ferahlayacak içim Belki kokusunu verecek otlar daHiçbiri olmuyor ama, acısıyla…
Kimdi neyin nesiydi geriye nesi kaldı Hiçkimse’nin gülüydü ki hiçkimse’si kaldı. Geçen yazla birlikte uçup gitmişti kuşlar Sonbahara dökülen o yorgun…
Akşam erken çöker yalnızlığıma Sokak sokak gezer ararım seni Hasretin gönlümün yangınlarında Alev alev yanar ararım seniGözyaşlarım kurur yanaklarımda Hüzünlü bir…
Kovalamayin beni yataga Hic uykum yok Daha lafiniza karisacagim Ortaligi dagitacagim Televizyonu kapatacagim Aycicegi resmi yapacagim daha Basparmagima siir okuyacagim Islik…
KÜÇÜK EVHangi eve Başımızı soktuysak.. Yer yerinden oynadı Aşkımızdan.Büyük aşklar Eve sığmaz diye Bir şair sözü vardır da, Ondan.
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
balkonlar bir suya açılır sözgelişi bu iyidir bir ağustos terlemesine karşı sözgelişi su iyidiryankılanır bütün…
Geceye hey dedim Bir bulut beyaz aydınlık geçiyor ve ben görüyorum Belki yalnızlıkKâğıt gibi bir…
Sıra hep son kadehe geliyordu Dudakların başkalarının masasında lâle Ben boynumdaki ipe bir düğüm daha…
Ağzımın tadı yoksa, hasta gibiysem, Boğazımda düğümleniyorsa lokma, Buluttan ne………………..
Bilmem ki nasıl anlatsam; Nasıl, nasıl, size derdimi! Bir dert ki yürekler acısı, Bir dert…
I.Benim yalnızlığımdan Damıtılmış çeşmeler Kurumuş unutulmuş Ceşmelerin akışıyım İnsanlık içindeAy görmez onları onlar ayı görür…