Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Gövdemden sızan sular gibi Akıp gitti bir yaz daha Sevişmelerle gündüz vakti Ve beyaz öğle uykularıyla Bir yazdı artık geçmiş olan…
bütün itfayecilerin derin uykulara düştüğü saat sen çalgılı çengili sen çırılçıplak son sigaram söner sönmez kadınım şiirden kıskandığım nazardan sakladığım gözün…
Denize çıkan sokak soğuktur üşürsün Ey ince gömlekli Akdenizli çocuk Yaz geride kaldı yetişirsin sonbahara Bütün ömrün yok olan mavi bir…
Bir vapur geçiyor önünden Veya bir fırkateyn Fora etmiş rüzgarları Kimbilir hangi karşı yakaya… Gömleğim yok ki ütüleyeyim, Gayrı-muntazam bir seferdeyim…
dünyalar kuruldu dünyalarda şehirler kuruldu ve birden kendimi bir şehirde buldum sokaklarda yürüyen yaşayan ve ölen insanlardankendimi bir şehirde buldum. karanlık…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Nilgün ölmüş. Beşinci kattaki evinin penceresinden kendini aşağı atarak canına kıymış. Ece Ayhan söyledi. Çok…
Lirism her şeyden önce lirism Maddeden tarihten İsa’da önce Soldan önce, sağdan önce Aç karnına…
Henüz başlamamıştık Bitirmişler*Sorularınızdan anladım Eksiklerdi engellerim*Söz kolay Şakımışım kuş gibi*Altı yıl köpeğinim dedindi düzyollarda Altmış…
Büyük bir ihtimalle ölmüştük Şehir kan kıyametti ayaklarımızda Gökyüzünü katlayıp bir köşeye koymuştuk Yıldızlar ka………………..
Bir çift güvercin havalansa Yanık yanık koksa karanfil Değil bu anılacak şey değil Apansız geliyor…
Ölürken çocuklarımı unuttum Küçük deniz kirpikleriyle sabah Denedim bütün sabahları.Sana sürgünümün şarabını bıraktım al Mumlarını…