Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Gül yaprağı düşer kimi kez dal uykularının yüzüne gün ışığı kuş cıvıltıları sarar bütün dünyayı ve bir sevinç dolar yüreğine apansız…
Ölüme düştü akşam tülbentten süzdüler bataklığı öksüz bir arı kuşu kaldı. Dalgaya düştü deniz unutup tuza döndü koynundaki balığı Maviye düştü…
Çok oku, çok düşün, çok şeyler anla, Aha bu mektubu alınca Hasan. Manalar iplikten incedir amma, Kelimeler biraz kalınca Hasan.Gene ağzımızı…
En kısa ceza Ömür-boyu olandır.. Kimse bilmediğinden.Kim bilir; Belki bir yalan’dır.. Kendiliğinden.Bir korku’dur belki, Saklanandır.. Çirkinliğinden.Bir soru olsa gerek; Sorulmadığındandır.. Birden.
“şunları bir araya toplayayım. Bir güzel muhabbet edelim” diye düşündüm.Mutfak işinden de anlarım. Donattım sofrayı. Bayağı uğraştım. Hepsinin, ayrı ayrı ne…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
…………………………. Beyaz iplik sert iplik ve tak tak Yuvarlak top küçük top ve tak tak…
Nasıl anımsamazsın Özdemiroğlu’nu, Hani gün boyu içer içer de sonra Uyurdu kolları bir gulamın boynunda.…
Ben miyim bu şeylerin sahibi? Kafamda bir çocuk var, meraksız. İç âlemim oyuncaktan farksız; Odam,…
Asfaltın üzerinden Bisikletle geçen kızın Bacaklarının arasında Bir güvercin çırpınmada Ve küçük bir kalp… Küçük…
Zavallı Etem Çok çekti geçen kış Bütün kışı parklarda geçirdi Şimdi durumu iyi Sanatoryumda Verem.
Elyazını yaktım, dürüsttü ve aşınmamış Sevgi sözcüklerini yaktım, hoyrattır onlar Sıcaklığı saklı akarsuyu anlamazlar Sorular,…