Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
trenlerin durduğu yerden başlıyor bütün aşklar hep beraber havalanan kuşlar gibi değil numan abi konduğumuz yerde sarıyor çarpıntılar vücut ülkemizi sinirler…
zevkler tartışılmaz eyvallah ama renkler deyince az durun beyler onlar öyle bir tartışılır kiimza: bir kör
Seccaden kumlardı… Devirlerden, diyarlardan Gelip göklerde buluşan Ezanların vardı.Mescit mümin, minber mümin.. Taşardı kubbelerden Tekbir, Dolardı kubbelere “amin”! Ve mübarek geceler,…
(İskandil) Bir kök olacağım bu denize kalın bir kök Benden sonra da sürecek filizlerim Benden sonra da yıldız olacak gökyüzüne Deniz…
Hangi şiire başlasam suskunum sana Dağ göğsünde bir kaya diliyle suskun Güneşte kavrulan bir kum tanesi Çatlayan dudaklarım oluyor her gece…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
(Leyla’nın doğumunda bir gök yaratığının söylediği)Bir peri miydi bir peri miydi Sevgilim bir peri miydi…
Bana yaşadığı kentin kumunu gönderen Bir sevgilim vardı Bense merak ederdim hep oranın ………………..
İşte A, D, Z, saçın gecesi, Geç evim, ey benim eski zaman ırmağım.Bir yerd………………..
İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından Bebe dişlerinden güneşlerden yaban…
Ben güzel günlerin şairiyim Saadetten alıyorum ilhamımı Kızlara çeyizlerinden bahsediyorum Mahpuslara affı umumiden… Çocuklara müjdeler…
üç kere üç dokuz eder bilirsin birin karesi birdir kare kökü de………………..