Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Anısı biz olalım bu sokakların öpüşmediğimiz tek saçak altı hiç bir otobüs durağı kalmasın Biz yürüyelim kent güzelleşsin gürültüsüz sözcükler bulalım…
cevap bulma sualim bilmek karın doyurmaz acıktıysan dönüp bak uçup giden kuşlara yolun sonun arama başın kuyruk doğurmaz geleceksen varıp bas…
I’hayyam, yalnızdın sevgilinin yanında şimdi gitti, artık ona sığınabilirsin’ rivayetdi ve zaman sakin bir su gibi hareleniyordu senin için orman uğultuları…
Bırak dini-dindarı, sen ki dini bilmezsin Uzaklara bakma hiç, sen kendini bilmezsin Emirle dolaşırsın karanlık girdaplarda Mazbut insan olmanın mihengini bilmezsin..6…
yaşadıklarımız sadece ihtiyacımız olduğu için bize yaşatılıyorsa cehennemde de yansak bir gün cennete gideceğimize inanıyorsak batıyorken bile bir dibi olduğundan eminsek…
Tanzimat Dönemi
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörYeniciler
Her mültecinin içinde bir gül ağacı boylanır Sıcağa susuzluğa dayanıklı Ülkesizlik tüm ülkeler sayısınca genişliktir…
Kadın kendini gösterdi usulcana Çekingenlikle koşulu beyaz usulcana Gittiler gözleri aşkı yaşamaya yangın Gidip gelenler…
Tadını, yağmura duygulanmanın Paylaşır kuşlarla biri gizlice Gülmesini tutamamış bir sincap Sallanır utanç bahçesindeYalnız atlar…
Dostlarımız geldi hafif danslar geldi Şeker verdik aslan yeleleri aldık kırk kapı açtık Kırk kapı…
Bir kırlangıç bir su birikintisi bir p………………..
Siz dedim de f, o denizler aldı beni. Sabah haliniz o eski suları geçtim. Helene’nin…