Cumhuriyet Dönemi Şiirleri
Günlerdir bir haber almadım senden Beni unutmaya yemin mi ettin? Çaresiz dökülür yaşlar gözümden Beni ağlatmaya yemin mi ettin? Sen yoksun…
‘saçıma dokunma’ diyorsun masal saçan bir sesle ekmek gibi dilimlediğimiz yatak sarılmış bize, bırakmak istemiyor kasıklarını öperken ‘saçıma dokunma’ diyorsun dilimde…
Bir haber alamadım gittin gideli Mutlu mu, mutsuz mu, nasılsın bugün? Hayli zaman oldu görüşmeyeli Nasılsın birtanem, nasılsın bugün? Gönül defterini…
Bahtı teninden yanık bir serencamdı Bir ömrün bana giydirdikleri Kaçamadım şerrinden şamarından feleğin Daha tüysüz bir çocukken dilim dağlandı Yasaklarla korumaya…
Şimdi bir an dönerek gerilere, hani Bir zamanlar beni ölesiye yaşatan Ellerimi bırakıp sevecen ellerini Çevremi sımsıcak bir sevgiyle kuşatan Seni…
Tekke ve Tasavvuf Edebiyatı
Be sevdiğim seni benden ayıran Din iman bulmaya diyelim…
Halk Edebiyatı
Tanzimat Dönemi
İkbâl için ahbabı siâyet yeni çıktı Bilmez idik evvel bu dirayet yeni çıktı Sirkat çoğalıp…
Yedi Meşaleciler
Tümünü GörBir yaz günü odamda kaparken bavulumu Çekecek koltuğumun parmakları kolumu Her zamanki sesiyle bana “Otur” diyecekBütün kış geceleri duyduğum laflarıyla…
Toplumcu Gerçekçi Şiirler
Yeniciler
Hakkınız var, güzel değildir ihtimal Mübalağa sanatı kadar Varşova’da ölmesi on bin kişinin Ve benzememesi…
Yolculuk niyetinde değilim. Fakat böyle bir iş yapmaya kalksam Doğru İstanbula giderim. Beni bebek tramvayında…
Bıyıkların Hakikatli mermerde Algın karanfilBakışların Yalnız hayatın değil………………..
Bu kuklaların kukla olmadığı besbelli Ne söyledilerse tıpıtıpına gerçek besbelli Altın saçlarını yana atışı yok…
Köle sahipleri ekmek kaygısı çekmedikleri için felsefe yapıyorlardı, Çünkü Ekmeklerini köleler veriyordu onlara; Köleler ekmek…
Gece bitkilerinden korkuyorum, Hayır, geceleri bitkilerden! Gizlenirken vurulmuş ulaklara ağ………………..
Fecr-i Ati Edebiyatı
Gittin, bu yerde şimdi şafaklar gurub eder Hissiz birer gülüşle bu hakin muhitine; Gittin, bu…